Terug naar het
nieuwsarchief

VERSLAG HENX
Vrijdag 21 januari toog ik met de Talma family naar Tivoli in Utrecht. Er moest weer eens gespeeld worden en wel op het Volkskrantfestivalletje POP 99. In de kleedkamer maakte ik kennis met ene Jan Willem, die zanger bleek te zijn van JW Roy (foto 1). Of dit ook zijn echte achternaam was, bedenk ik nu, heb ik niet gevraagd en zal voor mij wel altijd een raadsel blijven. De mannen van Roy speelden als tweede vanavond, na Julia P Hersheimer. Ze deden flink hun best en door hun John Hiatt-achtige muziek klonk het alsof ze uit het zwoele zuiden van de VS kwamen. JW vertelde me dat ze daar inderdaad eens hadden gespeeld: op het South-by-South-West festival, and guess what?? Ik had net van de heer Talma gehoord dat 'ie daar waarschijnlijk dit jaar óók heengaat. Maar in een andere rol dan je zou denken, nml. als journalist voor de Volkskrant. (Hij zal dan verslag doen van het optreden van Daryll-Ann aldaar, maar hou het stil, want het is nog niet zeker…..).

Terug naar Tivoli: Vervolgens was het de beurt aan M.T. & the negroes. Het werd een strakke set van zo'n half uur, en het liep gesmeerd: vooral de aankondigingen tussen de nummers door beginnen steeds meer op stand-up comedy stukjes te lijken: "Het volgende nummer gaat over de ferhûddûker, deze figuur lijkt wel wat op jullie bekende radiopresentator maar gebruikt wat minder fascistische methodes…"

Ze speelden op een klein podium midden in de zaal. Door de kleine afstand tot het publiek kwam de muziek goed tot z'n recht, maar ook doordat Jan H. (met het moeilijke haar) achter de knoppen stond.

Hierna werd er naadloos overgeschakeld naar het "grote" podium en kon ik eindelijk Solex eens zien. Voor de goede verstaander: dit is geen Ome Hajo-achtige tweewieler, maar een muziekband. Een band rond ene Liesbeth die met samples tovert en daarbij zingt, hierbij aangevuld door een drummer en een gitarist genaamd Geert de Groot. Eh…., Geert de Groot? Oh die ooit in Fatal Flowers zat, maar toen nog lang haar had. Nu had 'ie die wilde haren verloren en liep hij rond in een keurig bloesje. Eerder op de avond had hij me het gerecht Hexenmix aangeraden toen we gingen eten in een eetcafé genaamde België. Dit paddestoelengerecht was prima te pruimen evenals Solex trouwens. Deze band heeft een heel eigen geluid, maar na een tijdje begon ik het een beetje eentonig te vinden.

Als een na laatste band speelde Gitbox! Deze band had ik ook eens in de VERA kelderbar gezien. Toen waren ze een duo en speelde de drummer slechts op een paar kartonnen dozen. Het was armoede troef in die donkere periode voor de mannen van Gitbox! Maar ook zij hebben mogen genieten van de economische voorspoed in dit poldermodelland, want er stond een echt drumstel!!(en twee man extra). Op de foto is te zien dat de zanger net als Geert de Groot ook een keurig bloesje aanheeft. Toch ziet 'ie eruit alsof hij wel wat meer mag eten (in café België ofzo…) Oh, ja de muziek: wel aardige gitaarliedjes, maar het deed me niet zoveel.

Hierna moest ik als de bliksem naar het station om de laatste trein naar Goningen te halen: door een misverstand moesten zowel boeker Jan ten Boom als ik mee terug in de bus, en dat past nou één keer niet in Johan's bus. Hierdoor miste ik de laatste band Caesar. Maar afgaande op hun binnenkort te verschijnen nieuwe CD vond ik dit niet zo erg. De swingende puntige songs en de vervormde gitaren van "No rest for the alonely" zijn ver te zoeken op de nieuwe plaat, en ik had me nog zo verheugd op de nieuwe "Albini". Handig zo'n rustige trein terug trouwens. Kon ik mooi dit stukje even schrijven…

Henk Veenstra