Vanaf zondag zit ik met drummer Corneel Canters weer vijf keer dagen in Studio Yeah Yeah Yeah te Hamburg. Deze sessie is gepland om alle songs van Ausputzer in te zingen en enkele nummers te mixen. Corneel en ik slapen ook in de studio, die gelegen is aan de Bille, een zijrivier van de Elbe. Behalve de voorbijvarende bootjes en schepen hebben we ook het uitzicht op een groot wagenpark met alleen maar tweedehands auto’s, busjes en trucks. Volgens Dennis Rux, de producer van Studio Yeah Yeah Yeah, gaan de meeste wagens naar Afrika. Veel auto’s en busjes worden ook gebruikt als opslagplaats om allerlei spullen en bezittingen in kwijt te kunnen en Dennis heeft ook al een paar keer meegemaakt dat er een rituele autoverbranding plaatsvond met veel geschreeuw en gelach.

‘Ich hab’ im Spiel verlohren’, zing ik met een koptelefoon op mijn hoofd, ‘ohne Erfolg…’

De muziek wordt stopgezet en daar klinkt voor de zoveelste keer de stem van Dennis: ‘No, Meindert, you have to sing sssccchhhPiel! No hard S! Remember! Please!’

Na nog enkele uren zingen met ontelbaar veel andere moeilijke Duitse S-woorden plof ik uitgeput neer op de bank in de relaxruimte. Corneel zegt, terwijl hij een sneetje Weltmeisterbrot uit de broodzak neemt, dat over twee uur de halve finale begint.

‘Ja’, zeg ik, ‘weer lekker luisteren naar het Duitse commentaar op de ZDF van Hans-Joachim Rauschenbach en Heribert Faßbender of hoe ze tegenwoordig ook maar mogen heten. Riesen Jubel auf dem Rangen! Holland Drei, Uruguay Null! Prima, das Oranje Publikum! Es unterstützt die eigene Mannschaft! Ik moet zeggen dat ik de voorbereiding naar zo’n wedstrijd wel heel erg mis. Ik heb nu al drie dagen niet kunnen luisteren naar Derksen, Gijp, Genee, Jack en Hugo…’

Met een fles Astra bier in onze knuisten bekijken we de wedstrijd in de studio. Tot onze vreugde noemt de Duitse commentator Mark van Bommel bij een harde, verdedigende actie ‘Ausputzer’.   

‘Ich bin entzückt!’, roept Corneel na afloop van de wedstrijd, ‘wir sind im Finale!’ ‘Ja, dan moet het gebeuren!’, schreeuw ik, ‘Dan! Moet! Het! Gebeuren!’ ‘Zo’, zegt Corneel, ‘er zit nogal wat druk op bij jou merk ik.’ ‘Ja, en weet je waarom?’ Ik pak een tijdschrift dat ik in de relaxruimte heb gevonden. ‘Dit is het Bundesliga Magazin van mei. Ze hebben alle 36 proftrainers in Duitsland gevraagd om drie landen te noemen die het WK zouden kunnen winnen. Hoeveel trainers hebben Nederland genoemd denk je?’

‘Eh… 36 maal 3 is 108 en daarvan 10 procent is elf, dus ik zeg elf trainers.’

‘Geen één! Spanje wordt dertig keer genoemd, Duitsland 24, Brazilië 22, Argentinië 13, Ivoorkust 6, Engeland 5, en Chili, Italië, Paraguay, Servië en Zuid-Afrika allemaal 1 keer. Zelfs Louis van Gaal zegt: ‘Spanje, Argentinië, en Duitsland…’

‘Vreemd’, zegt Corneel, ‘we staan toch vierde op de wereldranglijst?’

‘Ja, maar we hebben nog nooit wat gewonnen! Een EK telt niet, het gaat om het WK. Dat weten die Duitsers als de beste. Die staan al voor de twaalfde keer in de halve finale op een WK! Zolang we WK-finales blijven verliezen, tellen we niet mee. En daarom moeten we zondag winnen! Ten koste van alles! Desnoods met het erbarmelijkste voetbal ooit vertoond op een WK! Nederland heeft recht op zijn eigen Weltmeisterbrot!’

meindert@meinderttalma.nl