Gemiddeld breng ik een keer in de twee jaar een nieuwe cd uit. Dat is niet ongewoon in onze bedrijfstak, maar omdat ik nog heel veel muziek op de plank heb liggen en omdat de tijd doortikt, had ik al een tijdje het idee om een band te beginnen naast Meindert Talma & the Negroes, zodat ik wat vaker een geluidsdrager kan uitbrengen. Als het even kan ook met een heel andere sound.

Sinds een paar maanden oefen ik daarom elke week in het oude Rooms Katholieke Ziekenhuis te Groningen met Ausputzer, een trio bestaande uit Corneel Canters op drums, Jan Klug op basklarinet, theremin, saxofoon en dwarsfluit en mijn persoon op piano, synthesizers en zang. Sinds twee weken oefent ook Fons Sluijter mee die contrabas en cello speelt.

Ons repertoire is vooralsnog Duitstalig en bestaat voor de ene helft uit romantische, catchy liedjes en voor de andere helft uit lange, experimentele songs. Driekwart van de nummers heb ik geschreven op teksten van Elke Schick, een dame uit Bremen die ik heb leren kennen toen ze van 2000 tot 2003 studeerde in Groningen. In april gaan we ons debuutalbum opnemen in Studio Hörwerk te Hamburg.  

Tot mijn verbazing hadden zowel Corneel (‘Is dat het Duitse woord voor stofzuiger?’) als Jan (‘Betekent het schoffering of zo?’) nog nooit van de term Ausputzer gehoord, terwijl Duitsland toch de bakermat is van de Ausputzer en Corneel een goed woordje Duits spreekt, ook omdat hij drumt in The Corneel Canters Quartet, een psychedelische jazzband die voor driekwart bestaat uit Duitse muzikanten. Jan Klug is zelfs een volbloed Duitser die is opgegroeid in het stadje Leer waar VfL Germania Leer in de jaren tachtig toch prachtige ausputzers als Uli ‘Der Dandy’ Stützer en Klaus ‘Der Oberst’ Kleinfeld heeft voorgebracht, brute voetbalslagers waarover men in de Oberliga Niedersachsen West nu nog altijd vol bewondering spreekt.

Ook andere mensen, vaak zelfs mannen van mijn leeftijd, die ik vertelde over Ausputzer, vonden het een mooie bandnaam, maar moesten bekennen dat ze geen flauw idee hadden wat het woord nu betekende.

Wel, Ausputzer is natuurlijk de laatste man in een voetbalelftal, de vrije verdediger die veertig meter achter de voorstopper staat, vlak voor de neus van de keeper. Met het mes tussen de bruine rokerstanden en snoeiharde, niets ontziende tackles weert hij als een rots in de branding alle aanvallen van de opponent af en beschikt bovendien vaak ook nog over een prachtige lange splijtende pass.

Ausputzers als Aad Mansveld van toen nog FC Den Haag en Epi Drost van FC Twente waren culthelden in de jaren zeventig die het publiek op de banken kregen. Niet voor niets zijn Mansveld en Drost later vereeuwigd als standbeeld in het Ado Den Haag Stadion en de Grolsch Veste.

Tegenwoordig hebben zelfs de meest verdedigend ingestelde clubs het extra slot op de deur van de hand gedaan. Alleen voetbalverslaggever Evert ‘goeie genade!’ ten Napel uit Klazienaveen had het de laatste jaren nog wel eens over ‘die dekselse Ausputzer’, maar feit is dat door het snelle voetbal, waarbij de verdedigers op 1 lijn spelen en er heel veel op de buitenspelval wordt gespeeld, de echte ausputzer al vele jaren uit het betaalde voetbal is verdwenen.

Aan Corneel, Jan en mij daarom de taak om het begrip Ausputzer weer nieuw elan in te blazen, waarbij wel moet worden vermeld dat vooralsnog geen van de songteksten gaat over Koning Voetbal.

meindert@meinderttalma.nl