Meindert Talma & the Negroes e.a.
Jubileumshow 10 jaar Meindert Talma & the Negroes en cd-presentatie "Nu geloof ik wat er in de bijbel staat". 10 bands brengen een Talma-song ten gehore en Meindert Talma & the Negroes spelen de nieuwe cd. DJ Kesenova, Michael Hall en Bartheld draaien de plaatjes.

>>>>
3voor12/Groningen, 29 december 2006
Tekst: Bas Schrder

Geslaagde avond met Meindert Talma en vrienden
Jezus leeft ook in Groningen

Als 'n wat merkwaardige pastoor spreekt Meindert Talma zijn parochianen toe, die tezamen zijn gekomen in zijn kerk aan de Oosterstraat om de geboorte te vieren. Niet van 't kindeke Jezus, dat duurt dan nog een paar dagen, maar van de laatste Meindert Talma & The Negroes-plaat, getiteld Nu Geloof Ik Wat Er In De Bijbel Staat. Het nieuwe album bevat Nederlandse vertalingen, opgenomen in het kerkje Jezus leeft in Drachtster Compagnie, die zijn gemaakt van songs uit de Anthology of American Folk Music van Harry Smith.
 
Vaak grappig, en even zo vaak onverstaanbaar, kletst Talma z'n eigen voorprogramma's aan elkaar, die allemaal een eigen draai hebben gegeven aan liedjes uit zijn royale oeuvre. Rommelig is het wel, maar wat wil je, als tien bands voor één liedje moeten opbouwen, soundchecken en spelen, om daarna zo snel mogelijk ruimte te maken voor de volgende. Gelukkig wordt het in grote getale toegestroomde volk in de pauzes vermaakt met slechte en minder goede plaatjes, zorgvuldig willekeurig doorgemixt en vooral ook aan elkaar gezwamd.
 
Gezellig is het zeker. Een afgeladen grote zaal ziet onder meer stadsrockers Green Hornet, maar ook elektronica-trio Flux vertolkingen geven van respectievelijk Rock & Roll Sexmuziek en Er Komt Een Dag (waaruit de wonderschone frase 'De mensen zeggen vaak tegen mij: hé asociaal, maar dan zeg ik: kijk naar je eigen sjaal). Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zo'n grote MTETN-fan ben dat ik alle liedjes kende, of misschien herkende, maar uit de blijde gezichten om me heen kon ik opmaken dat de uiteenlopende interpretaties behoorlijk in de smaak vielen.

Hoe leuk het ook allemaal is, na een tijdje begint het publiek toch wel echt naar het hoofdprogramma uit te kijken. De Echte Fan heeft ze dit coverkunstje natuurlijk al eerder zien doen: in Paradiso, op Noorderzon, maar ook al eens in Vera. En aan dat laatste concert bewaar ik zulke goede herinneringen dat het mij niet snel genoeg kan beginnen. IJdele hoop natuurlijk. Eerst moet er nog 'n trommel waar een dweilorkest collectief een erectie van krijgt, het podium worden opgerold, moet de banjo gestemd en worden de nodige snoeren vastgeplakt. Vervolgens krijgt Vera-programmeur Peter Weening het eerste exemplaar van Nu Geloof Ik Wat Er In De Bijbel Staat uitgereikt, en kan het feest eindelijk beginnen.
 
Elk nummer inleidend met een korte uiteenzetting van de tekstuele inhoud van het te spelen lied, neemt Meindert Talma (& The Negroes, ineens klinkt dat niet zo gek) je mee naar de Verenigde Staten van het begin van de vorige eeuw. Overspel, moord, Godvrees, armoede en drankmisbruik lijken aan de orde van de dag in de hete zuidelijke staten van de jaren twintig en dertig. Zweet op je bovenlip, even zijn we allemaal zwart.

Percussionist Janpier Brands slaat op zijn trom alsof hijzelf de bezongen wedstrijd tegen het dynamiet moet winnen, de banjo wordt mishandeld gelijk het een vrouw is en stampend, schreeuwend en zwetend ploetert de band zich een weg naar Oost-Colorado, smeekt om strafvermindering en begeert het vrijgezelle meisje. Natuurlijk, en gelukkig, wordt het nooit echt dramatisch, met vertalingen als 'Ik word moe van het slapen in deze kille eenzame cel, God, ik zou hier niet hebben gezeten zonder m'n Nel' en 'Adam en Eva in het paradijs onder een wilde vijgenboom en Eva zei: Adam, die ouwe Satan is me weer eens aan het verleiden' springen de tranen je niet in de ogen van verdriet en blijft het wel echt Talma.
 
Is de verrassing van de vorige keer er nu niet bij, toch zorgt de herkenbaarheid van de nummers voor net zoveel vermaak als toen. Voorbijgangers kijken me vreemd aan als ik 'Was ik maar een mol onder de grond' zingend naar huis fiets.

>>>>
3voor12/Groningen, 27 december 2006
Tekst en foto's: Henk Veenstra/Henx (behalve de Spitkate-foto van Klaas Jan Guchelaar)

Tien jaar Meindert Talma & the Negroes
Presentatie van nieuw album en covers van tien bevriende bands

De band Spitkate beet het spits af met "Dorp zonder toren" (van de eerste CD "100 punten"). Een energieke versie met 3 stemmige zang. De beoordeling van hun nummer laat ik aan anderen, aangezien ik zelf bassist ben van Spitkate....		De Fuckups gingen nog een tandje harder en zetten een vette punkversie neer van "De Wet van behoud van ellende" (van de CD "Kriebelvisje")
De Dichters uit Epibreren, Bart Droog, Jan Klug en Tjitse Hofman, namen het nummer "Rummenige" (van de CD "Leave Stumper") voor hun rekening waarbij ze elk een couplet epibreerden. Een erg geslaagde minimalistische versie. Jan Klug die op de CD het duitstalige stuk had ingesproken deed het nu in het nederlands: "...Maar vanmiddag hadden we geen geluk, en we hadden ook nog pech. We spelen het best als er geen tegenstander is, zonder tegenstander is voetbal pas echt mooi...."		Benjamin B (met voor de gelegenheid de eerste drummer Michel) speelde "Dat is sneu" en "Rinskje" (beide van de CD "Ferhûddûker"), waarbij opviel dat de oergroninger zanger Fiebo Scholtens een opvallend goede uitspraak van het fries bezigde.....wat zit hier achter?
Whipster zette een erg whipsteriaanse versie neer van "Het gaat zoals het gaan kon" (CD's "Hondert punten" en "Dammen met ome Hajo") met breed uitwaaierende gitaren. Alsof ze het nummer zelf hadden geschreven maar dan met, uiteraard, een nederlandse tekst.		In de pauze’s werd het publiek verrast met zeer obscure plaatjes van Michael Hall en DJ Barteld met onder andere de duitstalige kraker "Wen hat den kokosnut, den kokosnut, den kokosnut geklaut" waarvan ik de uitvoerende artiest even vergeten ben.
Planet Orange was naar mijn idee een van de hoogtepunten van de avond met het nummer "Onze Johan" (CD "Ferhûddûker"). Als een brullende tv-dominee ging zanger Dikkie tekeer: "ONZE JOHAN DIE IS ER NIET MEEEEEERR, HIJ IS NU BIJ ONZE LIEVE HEEEERRRR!!!!!" Ik zou zeggen: Planeet Oranje zou het niet slecht doen in onze moerstaal.		De surfrockende Krontjong Devils hadden blijkbaar toegang tot de geheime archieven van Meindert Talma, want ze zetten een swingende sixties versie neer van het nooit verschenen nummer "Sugar Baby, Zoete Sexmachine"
Een van de platenbonzen van Excelsior Recordings, Jeroen Kleijn, speelde met gitarist Anne Soldaat en de Meester zelf de nummers "My queen obscene" en "De nacht ruikt zoet als taart" (resp. van de CD's "Dammen met ome Hajo" en "Hondert punten"). Anne Soldaat nam de vocalen voor z’n rekening. Het resulteerde in een vlees nog vis uitvoering omdat het te veel op het origineel leek en met weinig overtuiging werd gebracht. Wellicht kwam het mede doordat bassist Cor van Ingen zich ziek had gemeld.		Toen ik eerder op de avond backstage even naar de WC moest (dames EN heren wc!) stonden er twee jongedames uitgebreid toilet te maken, hiermee de doorgang naar de deur van de WC versperrend. Het werd duidelijk wie dit waren en waarom ze zolang bezig waren toen de band Flux opkwam. Naast deze twee jurkjes bestaat deze nog jonge band uit Johan Kooi die de man achter de knoppen is op het podium, maar ook was bij de opnames van Meinderts nieuwe Plaat. Flux speelde een zoetgevooisde "Er komt een dag" (CD "Leave Stumper"). De zang legde het af tegen het visuele aspect, maar wellicht komen ze binnenkort op Eurosonic beter uit de verf met hun eigen muziek.
Als afsluiter in de reeks gastbands speelde Green Hornet een vette en smerige versie van "Rock & roll sexmuziek" (de versie van de CD "Leave Stumper" inclusief rustig doch hitsig middenstukje). Daarvoor was het nummer het B-kantje van de allereerste Meindert Talma geluidsdrager ooit: een vinylsingle met op de A-kant "20 jaar muzikale fruitmand". Voor de echte verzamelaar). Uit de gitaarversterker kwam onbedoeld voornamelijk bagger door technische problemen, maar dat deerde niet.		"Rock & roll sexmuziek"
Kees de Vries alias de Kesanova praatte samen met Meindert de korte ombouwtijden vol die ontstonden tijdens de vele bandwisselingen. Een heuse "two men show" waarbij Meindert wat vertelde over de band die ging komen en Kees als een heuse sidekick droogkomische opmerkingen tussendoor plaatste. Wat het publiek betrof kon het ombouwen niet lang genoeg duren.		Vera-programmeur Peter Weening krijgt als fan van het eerste uur van Meindert een bedankwoordje én de allereerste nieuwe plaat.
Dan zijn ze er eindelijk: de hoofdact van de avond. Meindert Talma & the Negroes lijken zichzelf opnieuw uitgevonden te hebben: een hele nieuwe setting met Janpier achter een grote trom, Nyk op banjo, Janke nog steeds op bas, en Meindert met een curieus kofferorgeltje. Een zeer intieme set, met verrassend eenvoudige en hier en daar zeer sterke nummers van Amerikaanse traditionals. Meindert vertelde bij elk nummer van te voren hoe het origineel tot stand was gekomen of waar het over ging.		Het viel op dat er nog al wat zonderlinge types in de teksten figureren zoals de reus John Hurt, godsdienstwaanzinnige Charles Guiteau, of de wrede moordenaar Stagger Lee. Hier is mooi een link te leggen naar de door Meindert op eerdere platen tot leven geroepen vrijbuiters als Sibbele Hietkamp of Dikke Paulus.
Publiek		Poster
Dank

* Noot van Meindert Talma:
Op het Noorderzonfestival in 2001 én 2002 coverde Stad (met Fiebo van benjamin B als gitarist en 2^e stem-zanger in de gelederen) al een keer het nummer Rinskje. Zanger van Stad was de fameuze Groningse tekstdichter Robert de Keijser.

>>>>
Subjectivisten Forum, 30 december 2006
Tekst: André

Meindert Talma & The Negroes en gasten live @ Vera

De band bestaat tien jaar, tijd voor een feestje. Tien bands zetten de polonaise in met elk een Meindert-cover. Hoogtepunten zijn The Fuckups met ‘De wet van behoud van ellende ‘ op speed, Planet Orange die ‘Onze Johan’ een overdosis drama geeft, de prachtige gitaargolven waarop Whipster ‘Het gaat zoals het gaan kon’ meevoert, en de botergeile chaos die Green Hornet maakt van ‘Rock ’n rollsexmuziek’. Tussendoor ouwehoert DJ Kesenova als een volleerd radiopiraat en draait vooral ultralullige plaatjes.
De band zelf presenteert afsluitend de nieuwe plaat ‘Nu geloof ik wat erin de bijbel staat’; een verzameling songs uit de ‘Anthology of American Folk Music’-box van Harry Smith, vertaald in het Nederlands. De band speelt, onder andere uitgerust met banjo en grote trom, enorm gepassioneerd; alsof de Dag des Oordeels elk moment kan aanbreken. Met een kort verhaaltje luidt Talma elk nummer in, om vervolgens bezwerend te zingen over moord, de fles, overspel, begeerte, God en de duivel. Gelukkig wordt het net niet topzwaar door de ontwapenende uitstraling van de band en de broodnodige humor in de teksten zo nu en dan.

>>>>
Poster

Terug naar het
optredens 2006-overzicht

Vera
Green Hornet
Krontjong Devils
benjamin B
Anne Soldaat
Jeroen Kleijn
Whipster
Planet Orange
Spitkate
Dichters uit Epibreren
Flux
de Fuckups
Michael Hal

MEER FOTO'S
Meer foto's vind je op de site van Klaas Jan Guchelaar.

CD


WIE COVERDE WAT?
Spitkate: Dorp zonder toren
Fuckups: De wet van behoud van ellende
Dichters uit Epibreren: Rummenige
benjamin B: Rinskje, Dat is sneu
Whipster: Het gaat zoals het gaan kon
Planet Orange: Onze Johan
Krontjong Devils: Sugar baby zoete sexmachine
Trio Anne Soldaat, Jeroen Kleijn, Meindert Talma: My queen obscene, De nacht ruikt zoet als taart
Flux: Er komt een dag
Green Hornet: Rock & roll sexmuziek