Meindert Talma (solo)
Als onderdeel van het festivalprogramma treedt schrijver/muzikant Meindert Talma op in de Nieuwe Kerk. Begin maart 2011 verschijnt zijn dichtbundel Laat het orgel jammeren bij Uitgeverij Passage. Naar aanleiding van deze bundel heeft hij een gelijknamig soloprogramma gemaakt bestaande uit gedichten en liedjes, waarbij hij zichzelf begeleidt op de Harmophone en een kleine synthesizer die hij beide op schoot heeft. Locatie: Nieuwe Kerk, Nieuwe Kerkhof 1. Tijdstip: 14.00-15.00 uur. Entree gratis.

Terug naar het
optredens 2011-overzicht


www.poeziemarathon.nl
www.uitgeverijpassage.nl
www.woestenledig.com

>>>>
Boekenlezers.web-log.nl, 28 januari 2011
Foto's: Henk Veenstra/Henx

Foto's





>>>>
Dagblad van het Noorden, 28 januari 2011
Tekst: Joep van Ruiten

Een even vermakelijke als bevreemdende ervaring
 

Meindert Talma kennen we vooral van Meindert Talma & The Negroes, de band waarmee hij aan de poorten van het clubcircuit rammelde. Vorig jaar gingen The Negroes uiteen, zodat Talma meer tijd kreeg voor zijn nevenactiviteiten, zoals de Duitstalige experimentele band Ausputzer en het schrijven van poëzie voor zijn debuutbundel Laat het orgel jammeren.
 

Die bundel verschijnt begin maart. Daarna trekt hij het land in met een programma waarbij hij zijn gedichten zal voordragen, veelal zingend en afwisselend spelend met een reisorgel dan wel synthesizer. Tijdens de Poëziemarathon was te zien en horen aan welk nieuw avontuur hij is begonnen. En een avontuur is het zeker. Talma houdt er een zo'n ongrijpbare benadering op na, dat niet altijd even duidelijk is waar het een (de popmuziek) ophoudt en het ander (de poëzie) begint.
 

Live is Laat het orgel jammeren daardoor een even vermakelijke als bevreemdende ervaring. Talma vangt zijn optreden aan met de opmerking dat hij meer een muzikant is dan een schrijver, zingt daarna een gedicht over voetballers met baarden en snorren, ingeleid met een anekdote over 'Abe van der Ban (‘het meest begeerde voetbalplaatje ooit'), brengt een ode aan Paul Breitner, haalt daarna zijn neus op en vervolgt met een popsong over Rummenigge.
 

En wat te denken van zijn loflied op de 'stadskabouter': 'Bliep, bliep, bliep, bliep/ synthesizer/ muziek is goed/ voor de ziel van/ de stadskabouter.' Of een reeks getiteld Breingolf gestuurde spraakvervormer, waarin een gedicht voorkomt met de beginregels 'Door een vernauwing in de urinebuis/ zitten Ronald en Ineke zonder kinderen thuis'?
 

Net als je denkt dat het allemaal volslagen flauwekul is, voorbij absurdisme, camp en kitsch, schudt hij een pareltje uit de mouw getiteld Fotosessie met Meindert Talma. Daarin krijgen alle clichés zo'n draai dat er een aangrijpend beeld wordt opgeroepen van een man in zijn beste jaren, die met voorovergebogen schouders en een vreugdeloze blik wegkijkt van het leven.
 

Heel verwarrend allemaal.

Gebeurtenis: poëzieconcert 'Laat het orgel jammeren' ikv. Poëziemarathon. Door: Meindert Talma (tekst, zang, toetsen). Gezien: 27/1 Nieuwe Kerk, Groningen. Publiek: 30 Bijzonderheid: Meindert Talma treedt 30/1 met de band Ausputzer op in Het Paleis in Groningen.

NB Grotendeels dezelfde tekst is op 29 januari 2011, onder de titel "De ongrijpbare Meindert Talma", ook geplaatst op Woest en Ledig, de site van Joep van Ruiten. Met o.a. de volgende aanvulling: "Het is lastig vat te krijgen op Meindert Talma. Hij lijkt zich bewust te onttrekken aan het gangbare en houdt er een sterke fascinatie op na voor wat is geweest, wat achterblijft en afwijkt. Tegelijkertijd dringt zich de vraag op of zijn anekdotes en observaties serieus moeten worden genomen, wat het precies is dat hij zijn publiek wil meegeven".