De 'rare' liedjes van Meindert Talma 23 januari 1997 Is het pure kolder, of heeft Meindert Talma wel degelijk serieuze bedoelingen met zijn eerste complete cd Hondert punten? Na beluistering van de 24 nummers weet je het nog steeds niet. De titel doet vermoeden dat we slechts te maken hebben met fout cabaret, maar zanger/organist/popmuzikant Talma (27) heeft daar zelf heel andere gedachten over: "Dat ‘hondert’ is geen grap. Ik heb dat woord altijd al zo geschreven. Geen idee waardoor dat komt. Hoewel, ik ben natuurlijk Fries van geboorte. En in die taal schrijf je het zo." Talma is hoe dan ook een vreemde eend in de bijt. Opgegroeid in Surhuisterveen en tegenwoordig woonachtig in Groningen, viel hij eind 1995 al op met zijn single 20 jaar Muzikale Fruitmand en het tenminste even vreemde Rommy, Stem van de Friesche Wouden. Dat laatste nummer gaat over de volkszanger Rommy, die in Harkema een eigen geheime zender heeft. "Ik luister veel naar geheime zenders", zegt Talma met een stalen gezicht. "Ze hebben een bepaalde charme." Een 27-jarige jongen dus, die uiterst serieus allerlei rare liedjes in elkaar knutselt en ze thuis, met een 4-sporenrecorder opneemt. Van zijn negende tot zijn zestiende jaar kreeg hij les op een kerkorgel. Verder heeft de ‘popmuzikant’ geen muzikale achtergrond. Tekstueel haalt Talma zijn inspiratie overal vandaan: hij bezingt zijn jeugd, het dorpsleven en de dingen van alledag. In kringen waar ‘lo-fi’ wordt gekoesterd als een heuse ontdekking, is Talma inmiddels een graag geziene gast. De Vera Krant gewaagde van ‘een sensatie’, terwijl het fanzine Prime Time in de single een toekomstig collectors item meende te herkennen. "Het zijn geen geijkte popliedjes", zegt de muzikant ten overvloede. "Maar verschillende mensen vinden het wel mooi, of apart." Net als de single verschijnt de cd Hondert punten op het Hobbyrock-label Oetstar Rekkers. Alweer een quasi-komisch woordgrapje dus. Het cd-boekje, een low-budget product van de Vera offset, bevat bovendien veel komische teksten. Alle medewerkers en muzikanten worden uitgebreid bedankt op een manier die nog het meest doet denken aan de FC Knudde-stripboeken: een plaatje van elke ‘speler’, met een stukje tekst waarin zijn karakteristieke eigenschappen worden opgesomd. Zo lezen we over buurman Henk Bies dat hij veel geluidsoverlast heeft gehad van de cd-opnamen, maar daar ‘bijna nooit’ over klaagde. "Henk kan heel zuiver zingen en ook heel mooi blokfluit spelen", stelt Talma in het boekje. "Achteraf gezien zeg ik, dat het onbegrijpelijk is dat ik geen gebruik heb gemaakt van deze kwaliteiten van Henk, Maar ja, dat is natuurlijk achteraf gepraat." Concreet wil Talma vooral veel gaan optreden met zijn eigen combo The Negroes. Maar waar dat moet gebeuren is een beetje onduidelijk. Ja, in Vera kan de band ongetwijfeld ook in de toekomst nog regelmatig terecht. Maar slechts weinig cafés zullen op de experimenten van de thuiswerker zitten te wachten. "Het klinkt natuurlijk heel anders dan op de plaat", zegt Talma. En daarmee slaat hij de spijker op de kop. Want hoe je het ook bekijkt: Hondert punten is in elk geval een bijzonder en dus opvallend product. "Ik heb getracht in ieder nummer afzonderlijk een bepaalde sfeer op te roepen. Hoewel er dus niet één concept achter zit, vind ik de plaat wel een geheel. Daarom ben ik er zelf tevreden mee." |
