Weg met Ede Staal, leve Meindert Talma 13 februari 1997
De cd ‘Hondert Punten’ van Meindert Talma & The Negroes is een groot succes. Zelfs bij het publiek van Vera en Simplon doet de Nederlandstalige cd het goed. Het lijkt een kwestie van tijd voordat Talma doorbreekt bij het grote publiek. "As Beetstersweachster kaam Jaap yn Grins foar de stúdzje Godstsjinstwittenskippen. Jaap hat in hiele aardige gewoante. As er eat hiel moai fynt, lűkt er earst syn winkbrauen omheech. Hjirnei docht er yn in moaie stadige beweging syn rjochtertűme omheech en ropt: ‘hondert punten!’" Dit schrijft Meindert Talma in het decembernummer van "De Blauwe Fedde", het Friestalige tijdschrift dat hij uitgeeft. Begin januari kwam de cd ‘Hondert punten’ van Meindert Talma & The Negroes uit. De liederen worden gepresenteerd in de Kelderbar van Vera en de cd kwam gelijk in Vera’s eigen hitparade, waar hij nu al vijf weken op de eerste plaats staat. Ook in het huisorgaan van Simplon werd de cd lovend besproken. En zelfs het Nieuwsblad van het Noorden stond al bij het ‘fenomeen’ op de stoep. De verklaring van Talma voor zijn succes: "Ik denk dat de plaat gewoon wordt gewaardeerd, en het komt uit Groningen natuurlijk." Sinds zijn achttiende is Meindert (28) bezig met het schrijven en zingen van liedjes. Eerst nog in het Engels, met veel instrumentale "moeilijkdoenerij". Pas na het afronden van zijn studie geschiedenis, eind 1994, pakte Talma de zaken serieus aan. Hij liet een bandje horen aan de Stichting Hobbyrock, een groep enthousiastelingen die in eigen beheer werk van onder andere De Krontjong Devils en het Combo Knus en Gezellig uitgeeft. Op dit label verscheen in 1995 de eerste single van Meindert Talma & The Negroes ’30 jaar Muzikale Fruitmand’. Het was eigenlijk een geintje en de geluidskwaliteit hield niet over, maar zijn naam was gevestigd bij liefhebbers van het betere lied. Op verzoek van Stichting Hobbyrock ging Talma werken aan een cd. In elf dagen werd de ‘Hondert punten’ opgenomen, deels bij Meindert thuis, deels bij Negroe Jan Pier Brands. De nummers ontstonden meestal achter het orgel, waarna Talma muzieklijntjes uitwerkte en begon te stoeien met zinsflarden als "Ik dacht ik denk ik ben de Henk" of "Het gaat zoals het gaan kon". Tijdens de opnamen ging het vooral om sfeer en originele vondsten. Zo moest bij het nummer "Hobbydrinker" het ritme worden vervuld door een krakende stoel. De verhouding tussen zang en muziek moest hierbij in evenwicht zijn, legt Talma uit. "Ik heb een hekel aan luistermuziek, waarbij de zanger of songwriter de teksten laat overheersen, zodat de begeleiding wegvalt. Het is ook wel aardig als het een beetje vaag blijft zo nu en dan. Dan kun je gewoon zelf wat woorden invullen." Het eindresultaat van de opnamen zijn 24 nummers, die tezamen bijna een uur vullen. Supertalent Talma is tevreden over zijn cd en het succes in Groningen. Maar zijn hoop is gevestigd op bladen als Oor en Fret. Pas als er in deze landelijke bladen aandacht wordt geschonken aan zijn cd, kan er ook buiten Groningen worden opgetreden. Niet dat Talma denkt dat hij er van kan leven. "Dat is in Nederland onmogelijk. Je moet wel een supertalent zijn wil je kunnen rondkomen van je muziek." Het siert de ‘troubadour’ dat hij zo bescheiden is, maar natuurlijk is hij zelf al een supertalent. Daarom: weg met de kitsch van Ede Staal, leve Meindert Talma. Met de ‘Hondert punten’ heeft muzikaal Groningen eindelijk weer een exportproduct dat meetelt. Of, zoals de catalogus van Oetstar Rekkers terecht vermeldt: "De beste cd ooit in Groningen gemaakt! Verreweg!!!" |
