Meindert Talma: "Om tragische dingen valt ook te lachen."

januari 2000
Eelco Visser

Het komt niet zo vaak voor dat je er heilig van overtuigd ben dat een band volslagen underground zal blijven en dat je diezelfde band dan binnen twee jaar ziet bij Barend en Van Dorp, de Plantage, optreden met dEUS en dat de frontman als klap op de vuurpijl ook nog eens Lowlands presenteert. Meindert Talma en de Negroes overkwam het. Meindert Talma, de ongekroonde koning van de tragi-komedie, bracht een tijdje geleden tegelijkertijd een plaat en een boek uit met dezelfde titel: 'Dammen met Ome Hajo'. Maar eens bijpraten met Meindert dus.

AO10: Toen ik twee jaar terug naar een optreden van jullie in Hilversum kwam, was ik in mijn eentje het gehele publiek. Jullie zijn nu inmiddels een stuk verder. Is er veel voor jullie veranderd?
M.T.: "Nou, het is voor ons eigenlijk erg geleidelijk gegaan. We doken met een stel vrienden en een viersporenrecorder een huis in en namen daar de eerste cd op, '100 Punten'. Met het geld van de spaarzame optredens die we kregen, namen we een nieuwe demo op. Die hebben we rondgestuurd en zo kwamen we voor de tweede plaat bij de Konkurrent terecht, bij iemand van de band Solbakken. Die zagen ons wel zitten en toen mochten we de volgende plaat opnemen. We hebben vorig jaar op Eurosonic gespeeld en daar was Ferry Rooseboom van Excelsior, die vond ons optreden wel goed, hij was gecharmeerd van ons. Hij had ons met de vervaardiging van '100 Punten' al geholpen en was ons blijven volgen."

HI-FI
AO10: Jullie nieuwe plaat is bij Excelsior uitgegeven en tegelijkertijd kwam er een boek uit met dezelfde titel, 'Dammen met Ome Hajo'. Hoe kwam dat idee tot stand?
M.T.: "Ferry had het manuscript van het boek gelezen en kwam met het voorstel er een soundtrack bij te maken. Ik zag dat idee wel zitten en ben toen songs gaan maken die bij de sfeer van een hoofdstuk pasten. Uiteindelijk zijn er ook verschillende liedjes van '100 Punten' op de plaat terecht gekomen. Ieder hoofdstuk van het boek begint met een songtekst, als motto."
AO10: Ik ken jullie vooral van de charmante rommelpop van '100 Punten'. De nieuwe plaat is erg hi-fi opgenomen. Is dat een bewuste keus geweest?

M.T.: "Nou het is natuurlijk ook een budgettaire kwestie. Toen we die eerste plaat opnamen, was het: geen geld, een viersporendeck en veel bloed, zweet en tranen. Eigenlijk was het wel leuk en apart om zo die plaat te maken. Maar nu we ook al een tijd echt als band opereren, hebben we vaak ideeën over arrangementen, bijvoorbeeld een dubbele orgelpartij, dubbele zang of gedubbelde gitaarpartijen. Daar heb je gewoon die 24 sporen voor nodig. De liedjes worden nu gewoon meer ingekleurd. Kijk naar een band als Guided By Voices, die hebben ook nooit beweerd lo-fi'ers uit overtuiging te zijn, die komen nu ook met een echte hi-fi plaat. Het moet gewoon goed klinken. Op een nieuw album ga ik wel meer zelf doen. Ik heb nu een nieuwe synthesizer, waarmee ik lekker kan experimenteren. Ik heb dan wat meer de Bauer-aanpak voor ogen."

PERSPECTIEF
AO10: Ik vind je teksten erg apart door het tragi-komische wat er vanuit gaat. Staat Meindert Talma ook zo in het leven?
M.T.: "Ja, zo observeer ik de dingen om me heen wel. Ik vind ook vaak films goed, die zo'n sfeer uitademen. Om veel dingen die in principe tragisch zijn, valt te lachen, het hangt een beetje af van het perspectief dat je kiest. De teksten van de liedjes gaan ook over dingen die ik heb meegemaakt, of over mensen die ik ken."
AO10: Ben je nou meer schrijver of meer muzikant?
M.T.: "Ik ben meer een liedjesschrijver, dat vind ik gewoon het mooiste om te doen. Het schrijven van een roman is ook veel harder werken, dat kost meer zitvlees dan het schrijven van een song. Als ik een liedje schrijf dan zie ik ook veel sneller het resultaat van mijn inspanningen. Maar bovenal ben ik meer muzikant dan schrijver, omdat muziek me meer aanspreekt dan een scherm vol met letters."

Terug naar
pers-overzicht