Meindert Talma doet Oerol per SRV-bus 22 juni 2000
TERSCHELLING - Ze stonden er een beetje beteuterd bij te kijken, Meindert Talma en zijn Negroes. Het was al een tijdrovende klus geweest om de SRV-bus, die het gezelschap in Leeuwarden had gehuurd, op Terschelling te krijgen. Het ding haalt immers maximaal tien kilometer per uur met zijn electromotor. En bij Kaap Hoorn raakte het gevaarte ook nog vast in het zand. Er moest een tractor aan te pas komen om de bus vlot te trekken. De geplande plek, een ophoging bij strandtent Kaap Hoorn, was dus onbereikbaar. Jammer, dachten ze, maar dan zetten we de spullen maar een eindje lager neer. Toen alles eenmaal stond, met de bus als decor, Talma zijn inleidende praatje al had gehouden en de band op het punt stond om los te barsten, kwam de volgende hindernis op de weg naar succes en artistieke bevrediging. De hele boel stond net in de weg van een Jan Plezier, een door enkele paarden getrokken en met toeristen afgeladen wagen die terugkeerde van een rondje Bosplaat. "Die bus weghalen duurt een half uur", zei Meindert tegen een verbijsterde dame. "En we zijn al een half uur te laat. We moeten nu echt beginnen." Waarna hij de daad bij het woord voegde. Uiteindelijk koos de Jan Plezier maar voor een omweg. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat het gezelschap per SRV-bus het eiland over zou trekken om het en der mini-concerten te geven. Die bus is een eerbetoon aan de titelfiguur van Talma's roman 'Dammen met ome Hajo' en het bijbehorende lied 'Versmobielondernemer'. Uiteindelijk blijken ze maar een plek per dag aan te doen. "Wol wat spitich", vindt Talma. Nog spijtiger was dat het optreden bij Kaap Hoorn amper was aangekondigd, zodat de band voor een handjevol grotendeels toevallig aanwezig publiek stond te spelen. Het spijtigst was wel de dreiging van een fikse regenbui, die uiteindelijk een tweede set in de weg stond. Niet dat dat de inzet van de twee meter en zes centimeter lange schrijver en muzikant in de weg stond. Vooral in zijn aankondigingen was hij bijzonder op dreef. Hij legde onze commissaris der koningin Ed Nijpels het motto "Een dag niet geneukt is een dag zonder vreugd" in de mond (later erkende hij dat hij Nijpels weliswaar had gesproken, maar dat die spreuk uit eigen duim kwam) en droeg een nummer op aan het Terschellinger cranberrygebak, dat hij sinds zijn aankomst op het eiland elke dag had genuttigd. De mannelijke leden van de groep waren keurig gekleed in oude pakken, die mooi stonden bij de bloemetjesjurk die om de hoogzwangere buik van bassiste Janke Brands (over drie weken uitgeteld) spande. En Meindert ging vrolijk verder. Over Jaap Krol, die zeven jaar godsdienstwetenschappen studeerde. "Hij is altijd positief gebleven, maar niet op een vervelende manier. Dat zie je niet vaak bij mensen." Hij had een spiksplinternieuw nummer geschreven ter gelegenheid van het Oerol-thema 'Als het tij keert'. 'Speelbal' ("van mijn teelbal") "gaat ook een beetje over de huidige tendensen in de Nederlandse samenleving of zo". Het nummer, onthulde Talma later, is eigenlijk bedoeld voor een aflevering van het VPRO-televisieprogramma 'De nieuwe wereld'. Want Talma doet het goed in de landelijke media. Wat heet, hij is zelfs door de Volkskrant ingehuurd om deze week vier stukken te leveren over het Oerolfestival. "Moai wurk", vindt Talma van zijn 'bijverdienste', "mar ik soe net fulltime-journalist węze kinne. Sitst wol altiten mei sa'n deadline." In het dagelijks werk is hij portier bij het Kunstencentrum in Groningen. "Ik hoech net safolle te dwaan, ik ha in eigen hokje mei in kompjuter en in keyboard. Kin ik ręstich wat wurkje." Met vrucht. Hij is alweer druk bezig met zijn vierde cd. Een nieuw boek zal er ook wel aankomen, "mar dat wurdt net earder as 2001". |
