Waar was Jonathan Richman met zijn gedachten 30 oktober 2000
LEEUWARDEN -Plaats: Theater Romein, Leeuwarden. Gebeurtenis: concert van Jonathan Richman, met in het voorprogramma Meindert Talma. Organisatie: stichting Ooievaar. Belangstelling: ongeveer 110 personen. Ooit gaf Jonathan Richman in Leeuwarden alle aanwezigen blijmoedig een hand voordat hij het podium opklom. Gisteravond ging het anders. Misschien was het de somber stemmende herfst of had de sympathieke Amerikaan iets verkeerds gerookt. Wellicht viel het toch wel zwaarmoedige voorprogramma van Meindert Talma hem wat rauw op de maag. In ieder geval scheen de 49-jarige Richman er aanvankelijk niet helemaal bij te zijn. Terwijl kompaan Tommy Larkins een hoekig ritme uit zijn cocktaildrums sloeg, dwarrelde de roemruchte liedjesschrijver met zijn vingers achteloos langs de snaren van zijn Spaanse gitaar. Richman fors omwalde ogen blikten leeg de zaal in. En zingen? Het was alsof hij geen lucht voor woorden had. Een half riffje van ‘Egyptian reggae’, een lusteloos coupletje van ‘Give Paris one more chance’. Geen nummer kreeg een fatsoenlijk einde. Waar was hij toch met zijn gedachten? ,,Hij lijkt wel stoned’’, mompelde een verbaasde toeschouwer. Uiteindelijk werd het duidelijk: de brave entertainer had gewoon wat tijd nodig om op te warmen. Langzaam leek hij zich te ontspannen. Er kwam zowaar een grap: ,,I was dancing in the lesbian bar’’, zong Richman en legde zijn gitaar neer om uitbundig voor te doen hoe hij dan wel tussen die lesbiennes had staan swingen. Het publiek (grotendeels veertig-plus) ontdooide met hem mee. De dappersten kropen uit de starre kerkbanken en kwamen naar voren. Richman zong zijn wonderschone liedjes over Pablo Picasso, over ijsco’s en verloren liefdes en zo werd het toch nog een vrolijke boel. Dat had het ook kunnen worden bij Meindert Talma, die toch heel vrolijk kan zingen over bijvoorbeeld Strandheem en Rommy, ‘Stem van de Friese Wouden’. Gezeten achter een vleugel putte de Friese Groninger echter uit het wat triestere deel van zijn repertoire. Zoals het lied over Rinskje die met een ,,fine dweper’’ in bed dook. Wel mooi, maar niet gezellig. |
