![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Romantische idealen, kinderlijke beschrijvingen 2 november 2000 De wenkbrauwen van Jonathan Richman staan scheef. Zo scheef dat hij altijd iets vragends heeft. Vinden jullie het leuk wat ik doe? Is dit liedje mooi genoeg, of zal ik een dansje tussendoor doen? Een dansje is leuk, dus legt hij zijn gitaar op de grond, houdt een hand op zijn buik en doet zijn pasjes, met een strak bloedserieus gezicht. Pas achteraf lacht hij, als hij in de ogen kijkt van zijn verder stoïcijnse drummer Tommy Larkin. Geamuseerd kunnen ze staan, die wenkbrauwen. Maar ze stralen vooral naïviteit uit. De naïviteit van zijn teksten. Bijna vijftig is hij, maar Richman klinkt nog steeds als de negentienjarige jongen die hij zelf beschrijft. Verloren in Napels, een vreemde wereld. De grote, onschuldige en vochtige ogen zuigen alles op. Hopeloos romantische idealen en kinderlijk simpele beschrijvingen. In dat laatste is Meindert Talma een meester. In het voorprogramma van Richman staat de Fries met zijn Negroes. Talma is in vorm, erg goed verstaanbaar en zijn afsluiter Twintig jaar muzikale fruitmand is prachtig. Behalve humor heeft Talma oog voor de treurige kant van het leven. Voor de eenzame, vaak wereldvreemde mensen. Daar laat Richman weinig over los. Maar zijn gevoelige kant krijgt op de laatste plaat I'm so confused wel de overhand. Liefdesverdriet is de oorzaak van de verwarring van de eeuwige rock 'n roll puber. De wenkbrauwen staan op hulpeloos. Warrig is het soms ook op het podium. Alsof het één grote medley is, raast Richman door zijn nummers heen. Daarbij raakt hij, of zijn drummer, af en toe de weg kwijt. Maar een knikje is genoeg, en ze weten allebei weer waar ze zijn. Dat is in de wereld van de rock 'n roll, waarin soul - Sexmachine - en country een klein plaatsje krijgen. Richmans akoestische gitaar doet surfloopjes, funky aanslagen en rock 'n roll basjes. Het ontbreken van een band is geen gemis. Zelfs de enige begeleiding, het slagwerk, is sober. Terecht, want hier staat een troubadour van het uitstervende soort. Zijn stem spreekt, zijn gitaar vult aan en zijn wenkbrauwen zeggen als. |