Vera Krant

Jonathan Richman + Meindert Talma & the Negroes

24 oktober 2000
PePr

Vroem, vroem en daar gaat het botsautootje, scheurend door de straten van San Francisco. Net als de reclamespot van de melk, de koe en het bommetje is het filmpje zo leuk dat je gaar niet meer weet over welk product het gaat. Maar dat bomt niks, als televisieconsument in deze commerciële tijd ben je al lang blij met een leuke spot. Bovendien klinkt er heel passend “Roadrunner, Roadrunner” uit de speakers, het fantastische nummer van The Modern Lovers, de band van Jonathan Richman die al in 1972 werd opgericht in Boston en later in de 70er jaren een invloedrijke ‘punk rock/new wave band’ zou worden. Ooit zaten daar trouwens nog mensen in als Jerry Harrison en David Robinson, die later opdoken in respectievelijk Talking Heads en The Cars. Maar dat terzijde. Alhoewel. Leider van The Cars was Ric Ocacek, en laat dat nu net weer de persoon zijn die de laatste plaat van Jonathan Richman produceerde. Alweer zijn 19de, deze “I’m so confused” (Vapor Records). Een van de straten in bovengenoemd filmje kwam ons bekend voor. We reden daar 8 jaar geleden namelijk zelf rond, niet in een botsauto maar in de superdeluxe Pontiac Star Chief (1966) die Fred Cole (Dead Moon) voor ons op de kop had getikt om in rond te cruisen. Nu denk ik dat Jonathan ook over zóiets wel een leuk nummertje zou kunnen schrijven, tóch associeer ik hem meer met het botsautootje. Dat doe ik al sinds 1979, toen ik hem hier in Vera voor het eerst zag (23 maart van dat jaar). Twaalfeneenhalfjaar later (27 september ’91) was hij terug voor een tweede concert in Vera en bleek hij niéts van zijn haast kinderlijk naïeve uitstraling verloren te zijn. Het werd wederom een avond om niet snel te vergeten. Bovendien werden zijn liedjes, verhaaltjes over de kleine alledaagse gebeurtenissen (pak ‘em beet, mijmeringen over een vlieg op tafel), in die rauwe rocktijd nog hogelijk gewaardeerd getuige een derde plaats in de Vera Poll, net achter The Jesus Lizard en met stoere mannen als Gwar, Poison Idea en God Bullies op de staart. De liedjes van Jonathan Richman zijn wat dat betreft dan ook van alle tijden. En of ze nu een rock’n’roll- country- of zelfs reggaetic (het instrumentale hitje “Egyptian Reggae”) meekrijgen, of het nu pure kinderliedjes zijn (“I’m a little airplane”, “Ice Cream Man”) of muziek in een hitfilm (“There’s something about Mary”van de FarralliyBrothers, waarin hij zelfs een prominente rol speelt), ze steken altijd prima in elkaar. Bovendien heeft de man een STEM die je uit duizenden herkent. Het mag duidelijk zijn, er staat in de persoon van de bijna 50jarige Jonathan Richman vanavond wel iemand op de bühne. In tegenstelling tot z’n vorige optredens hier (solo) zal dat deze keer als duo zijn. Maar of de drummer Tom Larkins heet is mij nog onbekend. Zou wel leuk zijn, want die was hier al enkele malen als drummer van Naked Prey.

‘Meindert & Jonathan’, dat zou best een leuke titel zijn om deze avond aan te kondigen, als ware het een kinderserie op de IKON. Hoe dan ook, Meindert Talma & The Negroes vervullen het voorprogramma op deze bijzondere avond. Ik zou dus maar op tijd van huis gaan, want ook dat mag niet gemist worden. Eigenlijk is er in Nederland geen betere te vinden dan Meindert Talma om een avondje Jonathan Richman te openen.Want veel van wat hierboven over Jonathan is gezegd zou je ook op Meindert van toepassing kunnen verklaren. Zoals ‘een stem’, de ontwapenende uitstraling en de verhalende liedjes met ‘kleine’ thema’s. Zo gaan liedjes op zijn derde plaat "Dammen met ome Hajo" (Excelsior) over bijvoorbeeld de SRV-man, het drinken van flesjes bier of recreatieoord Strandheem, in de buurt van Surhuisterveen in de Friese Wouden, waar hij vroeger vaak heen trok in de vacantie. De liedjes zijn gewoonlijk in het Nederlands gezongen, maar soms wil er ook nog wel eens een Engelstalig nummertje gebracht worden. Buiten muzikant (hij bespeelt zelf het orgel of de piano) is Meindert Talma ook schrijver. In die hoedanigheid zag ik hem ooit voor het eerst in de Vera-kelderbar optreden op een Hobbyrockers-avond. En gelijktijdig met het verschijnen van de laatste plaat kwam er ook een boek uit met dezelfde titel. Dat heb ik zelfs nog aan mijn vader cadeau gedaan vanwege familiebanden met de streek rondom Surhuisterveen, waar Meindert vandaan komt en waar het boek speelt. En dat Meindert nóg meer in zijn mars heeft bewees hij zeer kort geleden nog toen hij alhier als presentator van de Grote Prijs van Nederland optrad. Joe ziet het, met Meindert & Jonathan (muziekanten, schrijvers en filmsterren...), is het een avond vol veelzijdig talent.

Terug naar
pers-overzicht