![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Cycloliederen maart 2003 Het nummer begint als speaker Andries Nieuwenhuis de renners oproept om naar de start van de ronde van Surhuisterveen te komen. Terwijl bijna iedereen er automatisch vanuit gaat dat alleen Brabant een echte wielercultuur heeft, is ook Friesland toch wel een beetje wielergek. De ronde van Surhuisterveen is daarvan een voorbeeld. Onlangs nog werd er ook weer een cyclocross verreden. Meerdere renners uit deze tweetalige provincie hebben zich naar de top van het land gereden, de later geëmigreerde Groen als bekend voorbeeld. de fietsen staan klaar, glanzend als friese paarden Talma komt uit Surhuisterveen, maar woont al jaren in
Groningen. Hij is iemand die problemen zou krijgen als men nu, net als vroeger, een beroep
moet opgeven om in het paspoort te zetten. Hij is artiest. Niet alleen een verdienstelijk
muzikant, maar ook nog eens een begenadigd schrijver. Columns in de Leeuwarder courant.
Zijn boek "Dammen met Ome Hajo" is een boek dat vele dertigers zou moeten
aanspreken, voor velen herkenbare iemand demareert, de renner zit te laag Talma maakt niet zo maar doorsnee muziek. Hij experimenteert, speelt met een band (The Negroes) van wisselende samenstelling, maar gebruikt ook samples, zoals in het nummer Rummenigge, wat eigenlijk nauwelijks over voetbal gaat, ook niet echt over de voetballer. Het (nep-)commentaar uit de Sportschau is erg leuk, al moet je goed luisteren voor je door hebt dat het niet zo maar een geluidsfragment is. De Renner gaat over een naamloze renner die meedoet aan die ronde van Surhuisterveen. Niet echt een topper (Dekker wordt door de speaker op een gegeven moment nog genoemd), meer een renner zoals Talma had kunnen zijn. Het competitieve zit niet echt in hem. In dit nummer doet de renner wel mee, maar eigenlijk ook weer niet. Het wordt ook al snel duidelijk dat er in het wielrennen veel meer verliezers zijn dan winnaars. In de meeste teamsporten wint 1 team van het andere. Ook vele individuele balsporten zijn daarin gelijk: net zoveel winaars als verliezers. Wielrennen is anders. Slechts 1 winnaar en een heel peloton verliezers. Dit nummer komt op mij over als een ode aan die renners die altijd in het peloton zitten, maar nooit winnen. Desalniettemin stappen ze de volgende koers weer optimistisch op. De verliezers zijn namelijk net zo nodig als die ene winnaar, zonder verliezer kun je namelijk niet winnen. de finale vangt aan en de speaker roept: 'honden aan de
band Talma heeft een van de mooiste onbekende wielernummers geschreven. In het Nederlands nog wel. Hij schrijft namelijk ook in het Fries. Er schijnt een nieuwe CD van hem te zijn, ik weet niet of die al uit is. Maar Leave Stumper (Fries, niet Engels) is één van de mooiste CD's van de laatste jaren. De hoes met een tekening van Gumbah zal een enkeling afschrikken. Maar de muziek zou veel meer waardering moeten krijgen. Misschien lijkt Talma als muzikant meer op de renner uit zijn eigen gelijknamige renner dan hij doorheeft. Waardering in kleine kring, maar onbekend bij het grote publiek. Daarme is het hele nummer een mooie metafoor. |