![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Twintig jaar Muzikale Fruitmand 5 maart 2003 AMSTERDAM -- Popmuziek en literatuur zijn in Nederland geen dikke vrienden. Anders dan in Engeland en Amerika lijken schrijvers en popmuzikanten hier meestal bewoners van verschillende planeten. De Fries Meindert Talma (1968) is de uitzondering: hij publiceert net zo makkelijk een roman als hij een cd uitbrengt. En liefst doet hij het tegelijkertijd. Kriebelvisje is de naam van zowel zijn nieuwe boek als zijn nieuwe cd. Wie wil, kan ze tegelijkertijd tot zich nemen; bij elk hoofdstuk hoort een eigen liedje. Vooruitlopend op een feestavond in het hoge Noorden, was er gisteren een bescheiden Hollandse presentatie in het Amsterdamse Perdu. Het was evengoed een bijeenkomst met een flink Fries accent. "Tis 'n mooi boek word'n," sprak Talma. "En ook de plèt is heel èrdig word'n". Die droge humor is typerend voor de basketballange (2.06 meter) schrijver/popmuzikant. Hij beschrijft en bezingt de treurige kanten van het bestaan, maar er mag bij worden gelachen. En neem vooral ook een biertje. Op papier en in zijn liedjes heeft Talma het hoofdzakelijk over zijn eigen leven. Speelde dat zich in/op zijn vorige boek/cd Dammen met ome Hajo af in zijn geboortedorp Surhuisterveen, in/op Kriebelvisje is de wereld al iets groter en trekt Talma naar Groningen om te gaan studeren. Daar ook zet hij zijn eerste schreden op het pad van de popmuziek. In Perdu las hij een passage voor over een volledig mislukt optreden van zijn eerste groep De Figuranten. Meindert Talma horen voorlezen is leuk, leuker nog is hem te horen zingen. Begeleid door gitaris Nyk de Vries (ook een schrijver trouwens; zijn Friestalige roman Rezineknyn verscheen onlangs ook in het Nederlands als Rozijnkonijn) en zelf rammend op een piano liet Talma in Amsterdam een paar liedjes van zijn nieuwe cd horen. De jury van Idols zou een rolberoerte krijgen van zijn stem, maar het is het geluid dat past bij zijn vaak nogal absurde miniatuurtjes vol onverwachte wendingen. De discussie over normen en waarden heeft ook het Noorden bereikt, zei Meindert Talma in zijn aankondiging van Dat is niet goed, hè, een nummer waarin hij - echt gebeurd - een jongen terechtwijst die een brievenbus in de fik heeft gestoken. "Dat is niet goed, hè, dat is niet goed, hè...." Wie het een keer hoort, krijgt het de rest van de week niet meer 'uit de kop'. Heel mooi was ook Twintig jaar Muzikale Fruitmand, over het EO-radioprogramma waar de gereformeerd opgevoede Talma vroeger thuis 'verplicht van moest genieten'. Over een bluesy muziekje herhaalde hij de aankondigingen zoals Fruitmand-presentatoren die deden: "Gij die alle sterren houdt. Christelijke Residentie Mannenkoor onder leiding van Aad van der Hoeven. Organist: Klaas Jan Mulder."
|