'De lààtste TaalTheaterNacht? Nee toch?' 15 november 2004 EMMEN - "De láátste TaalTheaterNacht? Je hebt het mis hoor. Het laatste 'Verdriet van Drenthe', dat is wat ze bedoelen. De TaalTheaterNacht gaat gewoon door. Toch?" Verwarring alom zaterdag in de garderobe van De Muzeval na afloop van de 15e TaalTheaterNacht in Emmen. Niemand weet hoe het precies zit. Zelfs Coosje Hoekstra van de organiserende Stichting Taalpodium Emmen (STEM) kan niet meer zeggen dan dat begin december intern wordt gesproken over het wegvallen van de provinciale steun, over de bezuinigingen van de gemeente Emmen en over de toekomst van De Muzeval. Alleen al de locatie vormt een groot probleem. De Muzeval wordt wegens geldgebrek deels gesloten. Op last van de brandweer kan volgend seizoen alleen van de verkleinde grote zaal gebruik worden gemaakt. Terwijl de TaalTheaterNacht het juist van die andere ruimten moet hebben. Kortom, het theater in Emmen is niet meer beschikbaar. Op naar Hoogeveen dan maar? Met een nieuwe schrijfopdracht, op zoek naar nieuw publiek? Ondertussen bleek de vijftiende editie een van de leukste en meest geslaagde van de afgelopen jaren. Er was een deugdelijk thema: film en literatuur. Er was een jong publiek afgekomen op Ronald Giphart, Kees van Beijnum en regisseur Robert-Jan Westdijk. En er was zelfs een 'allochtone component' in de vorm van thrillerauteur Adnan Aktas (Turkse Roulette) en de Iraaks-Nederlandse dichter Rodhan Al Galidi. Ook leuk: de vertoning van de korte film Ik Jan Cremer in Drenthe van de Hobbyrockers waarin Jan Cremer (Rense Sinkgraven) op een brommer door de provincie scheurt; langs een vloekende Bartje, de Ja-knikkers van Schoonebeek, de radiotelescoop van Dwingeloo, Lammechien en haar vriendin en zelfs het Börker Trio. Cremer wil er net als Vincent van Gogh schilderen, en komt tot de conclusie 'dat Drenthe te klein is voor wie groots wil leven'. Maar de show werd gestolen door Frank Westerman, die in zijn Verdriet van Drenthe de vinger op de zere plek probeerde te leggen. "Het trieste van Drenthe zit in de Drenten zelf, ingebakken in wat vroeger het volkskarakter heette. Het is de zandmentaliteit, het zanderige denken." Uit dat zanddenken komt besluiteloosheid voort en onvermogen om dromen tot werkelijkheid te maken, betoogde Westerman. Als dank voor de prachttijd die hij als jongen in Drenthe beleefde, deed Westerman een gratis filmscenario van de hand: een Dallas-achtige soap over de oliebusiness in Schoonebeek. "Intriges en overspel op de zonneweide van zwembad de Bôo. Graaiende executives die de geschatte oliereserves kunstmatig opblazen om hun bonussen te toucheren en dan voor de bijl komen. Sabotage van de peperdure revisie van het veld Schoonbeek (of zitten er toch milieuactivisten achter?). Je ziet het allemaal zo voor je." Hij wel. |
