Afspraakjes en onderbroekfetisjisme

22 januari 2004
Jotha Brouwer

Daten is in. Na drieminuten-dating, planet-dating en ‘one hello’ is er weer een nieuwe manier om op ludieke wijze met het andere (of hetzelfde) geslacht in contact te komen: de ‘Poëet en Date show’, maandelijks georganiseerd door de USVA en de Schrijversschool.

Poëzie en daten. Met het gedicht als een van de meest beoefende uitingsvormen van de liefde, is het niet verwonderlijk dat deze twee fenomenen aan elkaar gekoppeld zijn. Presentator en ‘stadsdichter’ Bart FM Droog doet in ieder geval zijn best deze koppeling te laten slagen. Met als vaste ingrediënten een open podium, een gastdichter, het Friese seksgedicht van Meindert Talma en het datekoppel van de maand, hoopt hij het juiste opstapje te verschaffen om de eenzame single aan een leuke date te helpen. De avond wordt omlijst door een romantisch muziektapijtje, waarbij multi-media instrumentalist Jan Klug elke situatie van een sferische improvisatie voorziet.

Het publiek neemt plaats aan een tafeltje en krijgt van Droog te horen dat roken verplicht is. Ostentatief negeert hij de nieuwe anti-rookwet en steekt een sigaret op. Na een hitsig Fries liedje van Meindert Talma introduceert Droog het vorige datekoppel van vorige maand dat “op kosten van de zaak” mocht dineren in restaurant Blue Moon. Hoewel hun samenzijn het veelbelovende verleidingsgedicht ‘Scampi’s en Kaarslicht’ opleverde, bleek van liefde geen sprake. Helaas.
Maar dat mag de pret niet drukken. Enthousiast loopt Droog de zaal in om een nieuw koppel te zoeken. “Waar ben jij naar op zoek?” Zijn microfoon daalt neer voor een argeloze bezoekster. “Eh…iemand van tussen de 25 en de 30.” Trefzeker informeert Droog naar de leeftijden van enkele mannelijke gasten, totdat hij iemand heeft gevonden die wat schutterig opstaat. “Ze ziet er wel leuk uit”, oordeelt hij verlegen. Ook de dame vindt haar date ‘wel oké’, en koppel nummer één is een feit.

Tussen het daten door zijn de gedichten van open podium dichters andere koek. Net terug uit Namibië draagt Leonieke Toering voor in het Zuid-Afrikaans. Er valt een stilte in de zaal bij haar welluidende stem en de fraaie klanken.
Doelgericht gaat stadsdichter Droog op zoek naar koppel nummer twee. Annemieke, één van de open podiumdichters, geeft aan dat ze een afspraakje wel ziet zitten. De microfoon gaat op zoek naar een geschikte kandidaat. En jawel, een kale, rijzige dertiger zegt wel wat in haar te zien. Ze kijken even naar elkaar. Droog bombardeert het stel gelijk tot koppel nummer twee en met zijn enthousiaste drive is koppel nummer drie ook snel gevonden. Onder invloed van de rondzwiepende hormonen past gastdichter Caspar Peters zijn setlijst aan. Uit het hoofd brengt hij een ode aan een van zijn muzes uit het verleden, die hij in het publiek ontwaart.
Het is een avond van uitersten. De rustige kadans en mooie binnenrijm van open podiumdichteres Anneke staat in schril contrast met Meindert Talma’s oud-Friesche seksverhaal, waarin de gereformeerde onderwijzer Biense Nicolaï zijn neus placht te steken in gedragen vrouwenslipjes.

Eén ding is duidelijk: het daten in de Poëet en Date Show is een niet echt serieuze, maar uiterst vermakelijke manier om poëzie te brengen. Niks moet, en alles mag. Enthousiast klappend geeft het publiek aan wie van de drie koppels een etentje krijgt in ‘Blue Moon’. Het wordt koppel drie. Jammer voor de anderen, maar volgende maand zijn er gewoon weer nieuwe ronden, en dus nieuwe kansen.

Terug naar
pers-overzicht