Ook Meindert Talma hoort de eeuwenoude roep van de zee

9 juni  2011
Tekst: Herman Sandman

 
(Klik op de afbeeldingen voor een grotere versie - pfd-bestand)

GRONINGEN - Meindert Talma is een jongen van de Friese wouden. De zee inspireert echter ook. Toen Tryntsje Nauta hem benaderde om teksten te schrijven voor haar fotoproject De Zee Roept, besloot de muzikant er een heel album bij te maken.

Nauta vroeg zich af wat jongens en meisjes van amper twintig bezielde om te kiezen voor een leven op de wijde zee? Op één van de meest afgelegen plekken van Nederland, het Maritiem Instituut Willem Barentsz op Terschelling, bereiden jongeren zich vier jaar lang voor. De fotografe woonde wekenlang tussen hen in en portretteerde deze nieuwe generatie zeelieden. De foto's zijn te zien in het Fries Museum.

Talma: “Ik zou teksten bij de foto’s moeten maken. Maar dat zijn jonge gasten. Die hebben nog geen zeeleven achter de rug. Daarom leek het me leuk om het over hun toekomstige beroep te hebben. Het zijn bijna allemaal nieuwe liedjes. Het nummer Windroos, op een gedicht van Albertina Soepboer, bestond bijvoorbeeld al.”

Meindert Talma is (liedjes) schrijver, zanger en toetsenist. Tot nu toe verschenen sinds 1997 acht cd’s van zijn hand. Talma heeft ook twee romans en een interviewboek op zijn naam. In maart dit jaar verscheen zijn eerste dichtbundel Laat het orgel jammeren. Met Laurens van der Meulen, zanger, gitarist, percussionist en telg uit een zeemansgeslacht staat hij 18 Maritiem eerste tot en met 22 augustus met De Zee Roept in een container op Noorderzon.

De melancholie is onmiskenbaar. In Windroos huilt de wind met Talma mee. Het lijkt of de muzikant zich op het album door ‘nautische popcultuur’ liet inspireren. Zo Mooi De Zee doet qua sfeer denken aan Das Boot en het laatste nummer, Een Schip Vlak Voor Zijn Vertrek, heeft het ritme van een shanty. Bovenal herkenbaar is Meindert Talma zelf.

Talma: “Er bestaan wel liederen over de zee en de zeevaart, maar die schetsen toch een wat romantisch beeld. De huidige koopvaardij is een bureaucratische wereld geworden. Je kunt niet meer weken in een haven liggen. Er moet geld verdiend worden. Ik heb een nummer geschreven over Somalische piraten, over De Rotterdam, het bekende cruiseschip uit de jaren vijftig en over Urk, waar alle vaders in het dorp visser zijn. Twee gaan over de studenten zelf. Nee, ik was zelf geen actief zeevaarder. Een keer een tochtje met een skutsje en we gingen wel op vakantie naar Julianadorp.”
 

Terug naar
pers-overzicht

Groninger Gezinsbode