Recensies
Vera Krant  |  Leeuwarder Courant  |  Freeze   |  Oor  |  Fret  |   Blvd  |  Opscene
Music Maker  |  Konkurrent-advertentie   |  LiveXS  |  Rocksound
Nieuwsblad van het Noorden  |  UK  |   Trotwaer

Vera Krant
"...LOKALE TROTS: Meindert Talma & the Negroes. En ook natuurlijk van Friesland, want bijna de helft van de nummers is in Talma's moedertaal. Pure poëzie, met humor dan wel diep in de ziel, niet als debuut "Hondert punten" gevat in een lofi thuisproduct maar als een klinkklare volwassen zéér volwaardige POPELPEE! Maar nogsteeds wél in Stad opgenomen, namelijk door de tot haast 'Groningse Albini' uitgroeiende Jan Heddema in z'n Pet Sound-studio. Pracht collectie songs echter bovenal, veelal rustig van aard maar de band kan ook ROCKEN, zoals in de venijnige titelsong. En orgeltje! Van Grandaddy tot Stranglers." (24 september 1998, PePr)

Leeuwarder Courant
"...Met zijn cd-debuut "Hondert punten" presenteerde zanger, toetsenist en Blauwe Fedde-redacteur Meindert Talma zich als een interessant curiosum. Veel meligheid, schetsmatig vormgegeven volgens de meest extreme 'lo-fi'-normen en af en toe nog een prachtig liedje ook. 'Ferhûddûker' komt ineens als een forse stap vooruit. De nummers zijn nu eens af, ze klinken stukken beter en ze zijn soms nog heel fraai ook. Van de tere opener 'Kippestront' tot de speelse ruigheid van 'Koepel' en het titelnummer, waarin de accentrijke zang van Talma heftig vervormd tot ons komt. Zodoende boort hij heel wat sferen aan, stijlvol begeleid door zijn Negroes (het echtpaar Jan Pier en Janke Brands en Nyk de Vries, mederedacteur van literair tijdschrift De Blauw Fedde) en zijn eigen net niet lullige orgel- en pianopartijen. In het Fries of in het Nederlands: Talma is een fijnzinnig observator die het niet altijd even gemakkelijk heeft. "Dû hast myn betrouwen misbrûkt/do bist mei dy fine dweper op bêd krûpt." In dit roerige popklimaat moet er ruimte zijn voor zo'n breekbaar talent als dat van Talma, ook ten zuiden van Zwolle."(25 september 1998, Jacob Haagsma)

Freeze
"..De tweede cd van Meindert Talma met zijn Negroes, en wat voor één. In een wereld waar een heleboel would-be-popsterren niets anders kunnen dan proberen iemand anders te zijn, is Meindert Talma een welkome afwisseling. Meindert kan alleen maar zichzelf zijn. Gelukkig maar, zo levert Meindert weer enige pareltjes af met "Kippestront", "Koepel", "Onze Johan" en het titelnummer "Ferhûddûker". In vergelijking met "Hondert punten" is er nu meer aandacht voor instrumentatie, zodat het spectrum varieert van luisterliedjes tot regelrechte noise-attacks. De totale aanpak is te vergelijken met soortgenoten als Half Man Half Biscuit en Ween. Tekstueel staat Meindert Talma voor een stukje echtheid in een wereld voor flauwekul, al zullen sommigen op het eerste gehoor misschien het omgekeerde denken. Met deze cd kan Meidert samen met z'n Negroes na Friesland en Groningen nu heel Nederland veroveren, tweehondert punten!"(oktober 1998, Sjouke Nauta) 

Oor
...."Talma Motown. Al moet je in dit verband soul ruim zien. Muzikaal treedt Meindert Talma, Fries te Groningen, niet in de zwarte traditie van Ross, Gaye of Wonder. Maar soul heeft Talma wel degelijk. De soul van een witte anti-ster. Dat maakt zijn muziek aantrekkelijk. Verleden jaar bracht Talma het lo-fi-debuut Hondert Punten uit. Mijn teller bleef destijds op zeventig staan. Nu is er het beter klinkende Ferhûddûker, dat in het Fries lul betekent. Voor lul staat Talma niet met een CD met vrij traditionele pop en een enkele uitspatting. Denk daarbij in de richting van Boudewijn de Groot en Velvet Underground. Talma maakt het zich, qua afzetmarkt, niet gemakkelijk. Hij is te excentriek voor het grote volk en te gewoon voor de alto's. Wat Talma speciaal maakt, is zijn zonderlinge, lijzige stem. Daarmee zingt hij in het Fries of Nederlands over items als een dag zo bitter als Kippestront, de sliding van Dick Schoenaker, Dick Passchier en Onze Johan. "Onze Johan die heeft ook altijd wat/Nu is hij weer dood onze Johan". Onze Meindert daarentegen is getuige Ferhûddûker springlevend."(3 oktober 1998, René Megens)

Fret
"...De opvolger van Meindert's debuut "Hondert punten", waarvan we bij Fret aardig onder de indruk waren. Allereerst valt op dat het geluid veel beter is, maar dit keer is Meindert met zijn nikkertjes dan ook een echte studio ingetrokken. De betere opname-faciliteiten komen het eindresultaat zeker ten goede. De liedjes klinken voller en dat zorgt ervoor dat Meidert's stem nog beter wegzakt in de muziek. Zo duurt het zonder het tekstboekje te gebruiken al gauw vijf draaibeurten voor je een idee krijgt waar hij het allemaal over heeft. Want de teksten zijn belangrijk, veelal melig, maar oh zo leuk en vol dubbele bodems. Neem alleen al deze strofe: "Onze Johan die heeft ook altijd wat, nu is ie weer dood onze Johan." Over de hele lijn zijn de liedjes, muziek technisch gezien, sterker dan op het debuut. Houd je van acts als Smog en/of Palace (Will Oldham), check die Talma dan eens uit!" (november 1998, RB)

Blvd
"...Meindert Talma is een breekbaar talent, dat we met zijn allen moeten koesteren. Zijn liedjes worden steeds mooier en de uitvoeringen ook, want Ferhûddûkker klinkt weer een stuk beter dan de uiterst lofi-achtige eersteling Hondert punten. Talma speelt heel mooi orgel (de Money Mark van de lage landen), schrijft even vlakke als intrigerende melodieën, zingt afwisselend in het Nederlands en in zijn Friese memmetaal en weet keer op keer te ontroeren. "Hear sjoch en sprek gjin kwea". Zeker niet over Meindert Talma."(september 1998, ML)

Music Maker
"...Onze Johan die heeft ook altijd wat. Nu is ie weer dood, onze Johan". Zomaar een fragment uit één van de liedjes op Ferhûddûker, de debuut-CD van de Groningse singer/songwriter Meindert Talma. Het is typerend voor zijn liedjes: tegendraads maar intrigerend. Talma zingt afwisselend in het Nederlands en het Fries. Zijn begeleidingsband The Negroes houdt er een al even weinig consistent koers op na: het ene moment klinkt ze als een garageband, het andere lijkt ze zo weggelopen uit de televisieserie Twin Peaks. Het resultaat doet soms denken aan het werk van André Manuel (Fratsen, Krang) ook al iemand die zich niet voor één gat laat vangen. Eclectisch noemen ze dat." (december 1998)

Konkurrent-advertentie
"...Meindert Talma staat al jaren te boek als het grootste Friesche singer-songwritertalent dat ons land rijk is: maar liefst 2,27 meter schoon aan de haak! Smaakvolle orgeldeunen voor bij de wieg en in 't graf."

LiveXS
"...Meindert Talma en de wat? Wie en de Negroes? En hoe heet die plaat? Verhoedoeker?’ Reacties van ongelukkigen die nog niet in Meindert zijn. Van mensen die met de doorbraak van De Kast teleurgesteld dachten dat de Friese grond geen talent meer voort kon brengen. Van mensen die dachten dat op de kaart van Nederland alle rurale gebieden nu wel van een aansprekende regiopopband voorzien waren. Niets is minder waar! De Kast heeft zichzelf getransformeerd tot een Fries-nationalistisch poppentheater en geeft dus weer alle ruimte aan echt interessante Friese muzikanten. Zoals Meindert Talma dus. Een zogenaamde Woudfries uit Surhuisterveen, die in deze negorij een muzikale ontwikkeling doormaakte die volledig losstond van de ontwikkelingen buitengaats. In de gereformeerde kerk van Surhuisterveen kreeg Meindert (kerk-)orgelles, via de Surhuistervener gospelgroep de Shalom Singers leerde Meindert zwarte muziek kennen en Oom Wietse leende Meindert zijn in de vroege jaren zestig in de grote stad gekochte platencollectie. Nu kan Meindert het dus zelf en verrast hij vriend en vijand met zijn soulvolle r&b. De muziek is warm, ingetogen, prachtig en soms een beetje bedeesd. Meinderts zang heeft een bepaalde doorleefdheid - wat komt doordat hij adem met zijn hart in plaats van zijn longen - en die geeft aan de hoekige Friese teksten nét dat zachte glanslaagje mee dat van tekst poëzie maakt. Zoals wanneer Meindert zingt: ‘Onze Johan heeft ook altijd wat. Nu is hij weer dood. Onze Johan.’ Meindert Talma dus, dames en heren, onthoudt die naam. Meindert Talma, waarvan Mick Jagger van de Rolling Stones nog eens heeft gezegd: ‘Wie?’……" (november 1998, AT)

Rocksound
"...U zult me waarschijnlijk uitlachen als ik beweer dat Meindert Talma en zijn Negroes een beetje als Eels klinken. Vooral Meindert zelf zal er smakelijk om kunnen lachen, vermoed ik. Nu moet ik bekennen dat de vergelijking ook vooral te danken is aan het Hammond-orgeltje en de naar easy-listening neigende melodietjes, en zeker niet aan de sterke zang en de hoge muzikale kwaliteiten. Maar daar gaat het bij deze Friezen ook niet om. Het gaat namelijk om de gein. Die onverstoorbare, wiebelige vocalen, dat geweldige accent en vooral die droogkloterige teksten (in zowel Fries als Nederlands); het is allemaal van zo’n surrealistische lulligheid, dat ik Meindert Talma een cultstatus gun van hier tot Beetsterzwaag. "Ik vind het heerlijk als ik veel vrije tijd heb, maar ik heb nu eenmaal weinig vrije tijd", dicht hij droogjes in ‘Dat is sneu’. Jammer. Ik zou namelijk graag een avond met hem de kroeg induiken. Ik denk dat ik niet meer bij kom…." (Menno Pot)

Nieuwsblad van het Noorden
"...Meindert Talma & The Negroes zijn met hun Fries-Nederlandse repertoire niet alleen een buitenbeentje in de vaderlandse ‘indiepop’, maar vallen ook verder moeilijk te plaatsen. Talma’s berustende poëtische liedjes kennen niet zelden gortdroge melige terzijdes, terwijl hij zijn gereformeerde jeugd bij voorkeur met Reviaanse flair aanstipt: Hear Sjoch En Sprek Gjin Kwea. Als hij op de nieuwe cd Ferhûddûker over zijn jeugd in Surhuisterveen droomt, komen de sliding van Dick Schoenaker en de schaar van Tscheu La Ling dus voor de visite van de ouderling, waarna NCRV-associaties uit het onderbewuste opborrelen: ‘De Heare Jezus is Dick Passchier mei syn gulle laits en syn swart boskje hier’ (Hippert Hipe). Jeugdvrienden met wie het slecht afliep, de Shalom singers met hun Beach Boys-melodieën, met name Talma’s jeugd blijkt een onuitputtelijke bron van inspiratie in deze met orgel en Rhodes geschreven sobere popliedjes, die op de beste momenten het ongrijpbare 22 Pistepirkko in herinnering roepen. Je moet wel bestand zijn tegen die monotone en weinig toonvaste zang van hem, al draagt dat juist bij aan de eigenheid. Woensdag met filmbeelden van Michael Hall in Vera....." (2 november 1998, Siebrand Vos)

UK

Talma grijpt terug op Friese roots
Als lijstjesfreak heb ik sinds jaar en dag een top vijf in mijn hoofd van tranentrekkers. De op een na laatste wijziging in deze persoonlijke top vijf dateert al weer van 1993. Toen kwam de prachtige ballade 'Lullaby for a Troubled Man' van de groep Gitane Demone binnen met stip. Na vijf jaar onveranderlijkheid in de trieste liedjesparade heeft Meindert Talma & The Negroes een verandering teweeggebracht met het wel heel droevige nummer 'Rinskje'. Talma deelt het erepodium nu met grootheden als The Beach Boys, Gram Parsons, Gavin Bryars (respectievelijk 'Till I die', '$1000 Wedding' en 'Jesus' Blood Never Failed Me Yet').
Het nummer 'Rinskje' staat op Talma's tweede cd 'Ferhûddûker' - voor niet-Friezen een tamelijk onuitspreekbaar begrip dat zoveel betekent als 'het pispaaltje van de groep'. In dit lied bezingt Meindert Talma dat het voorbij is met zijn lief, nadat zij met 'dy fine dweeper' in bed is gedoken. Prachtig gearrangeerd met als hoogtepunt de onomatopee die de zanger van het woord 'skriemen' weet te maken.
Met 'Ferhûddûker' hebben Meindert Talma (zang, piano, orgel), Jan Pier Brands (gitaar, drums), Janke Brands (bas) en Nyk de Vries (drums,gitaar) flink progressie geboekt. Was de eerste cd 'Hondert Punten' voor velen een te warrig lofi-experiment, waarin werd geprobeerd zo veelzijdig mogelijk voor de dag te komen, met dit album heeft de band een duidelijke keuze gemaakt. Dertien nummers met een totale duur van 38 minuten, veelal geinspireerd op de roots van Meindert Talma: een NCRV-jeugd in de Friese Wouden. Diverse (dorps)karakters als Piter Poeske, Wiebe, ome Piet en onze Johan worden door Talma treffend vastgelegd. Naast het wel en wee van de bevolking van Surhuisterveen en omgeving schuwt de zanger het grote gevoel niet. Het levert liedjes op vol onderhuidse spanning en ingehouden verdriet als 'Kippestront', 'Koepel', 'Als sneeuw', 'Net sûnder tankberens', 'Hear sjoch en sprek gjin kwea'.
De kwaliteit van 'Ferhûddûker' ligt evenwel niet alleen in de teksten van Meindert Talma. De verhouding tussen zang en muziek is meer in evenwicht dan op hun eerste cd. Niet alleen is de zanger een stuk beter te verstaan, de begeleiding is helderder en hierdoor functioneler. Deze gerichte aanpak heeft de groep tot nog toe geen windeieren gelegd. De VPRO en RTL 5 toonden al belangstelling, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad hebben Meindert Talma inmiddels opgemerkt en bovendien werd de cd positief gerecenseerd door het muziekblad Oor, voor velen nog steeds het criterium om een cd bij de platenboer eens te gaan beluisteren. (januari 1999, André Westra)

Terug naar
pers-overzicht