|
Recensies
Leeuwarder Courant | Vera Krant | Alles op tien
| Oor | Freeze
| Trouw
Simplon Magazine | Fret |
De Harpe

Leeuwarder
Courant
"
Vaste lezers van de Fryske side, enige
paginas naar voren in deze Freed, kennen Meindert Talma als redacteur van het
snaakse literaire tijdschrift De Blauwe Fedde. Maar de man is nog muzikant
ook. Vorig jaar maakte hij nog een heuse vinylsingle. Hondert punten is een
complete cd, met daarop 24 stukken die vastgelegd werden met de hulp van andere
Friezen-om-útens (Talma woont in de trieste Groninger nieuwbouwwijk Beijum). Jan Pier
Brands en Kees de Vries (ooit samen in de Stalin Orgels, nu in de Krontjong Devils)
mede-redacteur van De Blauwe Fedde Nyk de Vries en Henk Veenstra, bassist in De
Vries band Scheffer: zij allen droegen hun steentje bij aan deze 24 staaltjes
huisvlijt. Want dat zijn het: korte anekdotische stukjes, opgenomen in diverse huiskamers
en vormgegeven met simpele middelen waarbij Talmas vroegere orgellessen (zie de foto
op de achterkant) goede diensten bewezen. Friesland en Groningen hebben bij dezen hun
eigen lo-fi-ster. Dat Talma eigenlijk niet kan zingen, en dat hij dat doet in Nederlands
met zwaar Wâldfrysk accent, neemt de luisteraar eigenlijk alleen maar in voor dit uiterst
sympathieke product
" (24 januari 1997, Jacob Haagsma).
Vera
Krant
"
In de Oetstar Golden Selection Series
is onlangs de eerste langspelende cd verschenen van de lokale muziekheld Meindert Talma.
De cd heet Hondert Punten en Meindert wordt muzikaal bijgestaan door The Negroes. De
liedjes zijn van een behoorlijk wereldvreemd, t is natuurlijk maar hoe je et
bekijkt, kaliber maar dat zijn we onderhand natuurlijk wel gewend van Meindert. Alle hits
en meer oftewel hand in hand wandelen met Meindert door een wereld vol met Hobby Drinkers,
stille genieters, dorpen zonder torens, schoften die tijd heten, stil verdriet, makkelijk
haar enz. .. Alleen kan ik nog steeds niet echt wennen aan de engelstalige
liedjes
" (1997, nr. 2, Pieter)
Alles
op tien
".. Zo heel af en toe stop je een zilveren
schijf in de hebberige strot van een CD-speler, ga je zitten met een bak warme koffie, om
pas een uur later te merken dat koude koffie het niet echt haalt bij zijn warme
tegenhanger. Dit overkwam mij met de CD Hondert Punten. Talma bracht al een single uit bij
Oetstar Rekkers, nu dus een hele CD. Waar draait het bij Talma om? Om het liedje om
precies te zijn. De 24 (!) liedjes op dit debuut zijn zeer naakt opgenomen, op 4 sporen,
maar ze vervelen geen moment. Met name de songs waar het kerkorgel (!) een prominente rol
speelt zijn prachtig. Ook tekstueel is het genieten. Titels als De Tijd is een
Schoft en De Nacht Ruikt Zoet Als Taart spreken boekdelen. Hondert
Punten is kleinkunst uit de tenen, dreigend, treurig, opgewekt en melancholisch, maar
bovenal volstrekt uniek. Hopelijk te zien in de Echo-tent op Lowlands 97, voor
Manuel en na Bloem!
" (1997, E.V.)
Oor
"
Minder hoogdravend opereert Meindert
Talma op zn debuut Hondert Punten. Talma is van Friese komaf, maar inmiddels is hij
anti-ster in Groningen. Liefst 24 liedjes biedt deze thuis op vier sporen opgenomen lo
fi-plaat met ballades en vlotte pop. Daar zitten mooie bij. Maar ook een paar zwakke.
Kneuterigheid is Talma niet vreemd en incidenteel is hij melig op een ongepolijst en
informeel album met leuke lo fi-liedjes ..."(22 maart 1997, René Megens)
Freeze
"
Maar liefst 24 sferische liedjes op deze
cd van Meindert Talma, een in Groningen wonende ex-Fries. En meer ex-Friezen in The
Negroes. Het bonte gezelschap dat de begeleidingsband vormt, wordt door Meindert op
uiterst vermakelijke wijze persoonlijk voorgesteld in het bijgeleverde boekje. Zo zijn
daar bijvoorbeeld Nyk en Henk - eens van The Amp -, en Jan Pier en Kees - ooit Stalin
Orgels, nu Krontjong Devils. De sfeer is vooral die van de wave; die van analoge
synthesizers, ritmeboxen en soberheid. Dramatische liedjes, maar dan wel met een flinke
dosis humor, ook in de teksten, die voornamelijk Nederlands-, maar ook Fries- en
Engelstalig zijn. Daarbij heeft Meindert met zijn Negroes een geweldig lo-fi en knus
huiskamer-geluid weten te creëren. Eerst luisteren en dan geloven deze bijzondere
cd
." (1997, nr. 1, Wyb de Boer
Trouw
"
In Amerika staat "Lo-fi"
voor individuen en bandjes die thuis of in kleine studios zo sober mogelijk hun platen
opnemen. Vooral in het Noorden van het land zijn deze nieuwe minimalen actief. Zo maakte
Meindert Talma uit Surhuisterveen een opmerkelijk debuut met Hondert Punten (Oetstar
Records). Gebed in een gedateerd klankbeeld waarin casio en studiogalm ongeneerd een
hoofdrol vervullen, zet hij je 24 liedjes voor in even zoveel stijlen en stemmingen.
Sombere songs over alcohol (Hobbydrinkers), tegendraadse punk (Strandheem), scheve blues
(Dikke Paulus) en gerafelde pop (Versmobiel Ondernemer) rijgen zich kaleidoscopisch
aaneen. Niet altijd even overtuigend, wel telkens getuigend van een eigen warse
binnenwereld
." (27 maart 1997, Stan Rijven)
Simplon Magazine
"
Dit schijfje werd me
tijdens het popseminar in de Oosterpport door labelbaas JP in de handen gedrukt.
Dankjewel, anders had ik hem wel gekocht. Het debuut van troubadour Meindert Talma staat
boordevol leuke liedjes (wel 24!) met grappige en soms ook droevige verhaaltjes. Meindert
is zelf één van de grootste talenten die er op dit moment in het noorden rondlopen.
Zeker als het gaat om echte liedjes. Hoewel ik over het algemeen vrolijke muziek niet echt
kan waarderen kon ik een glimlach niet onderdrukken bij het horen van schitterende nummers
als "Dikke Paulus", "Ik ben Rommy" en het titelnummer. De muziek zit
goed in elkaar, de begeleidingsband the NEGROES haalde het onderste uit de kan om
Meinderts liedjes een waardige omlijsting te geven. Poging geslaagd. Het enige wat
er nu nog moet gebeuren is dat jullie lezers massaal naar de winkel rennen om deze plaat
van Meindert Talma in het hart te sluiten, zodat we met zn allen kunnen bouwen aan
zijn welverdiende doorbraak
" (1997, Dark O.)
Fret
"...Meindert Talma is een Fries, maar tegenwoordig
woonachtig in Groningen. Op zijn debuut Hondert Punten brengt hij 24 (meestal) korte lo-fi
liedjes, die afwisselend in het Nederlands, Engels en Fries worden gezongen. Meindert zelf
speelt toetsen, we bedoelen dan niet van die nieuwerwetse digitale speeldoosjes, maar
bijvoorbeeld een behoorlijk aftands klinkend orgeltje, piano en synthesizers waarvan de
klank verrraadt dat ze van ver voor het sample-tijdperk zijn. De prominente plaats van
deze toetseninstrumentatie maakt dit Hondert Punten tot een oorspronkelijk product, want
dat is toch wel weer even iets anders dan die eeuwig jengelgitaar. Muzikaal strekt de
plaat zich uit van Palace Brothers (de monotone wat mompelende zang) tot Ja Zuster Nee
Zuster (de accordeon in Frost Flower Face). Onder de Negroes herkennen we diverse
Krontjong Devils op o.a. gitaar, bas en drums. De productie is wat aan de vlakke kant,
waardoor de zang niet altijd even goed te volgen is, maar met de volumeknop wat verder
open kom je een heel eind. Opvallend is dan de hoge mate van meligheid, zonder dat dit op
den duur gaat storen. Het bij eerste beluistering wat eenzijdig overkomende materiaal
blijkt na het groeiproces veel dieper te zijn, de liedjes gaan na verloop van tijd hun
eigen leventje leiden en ontpoppen zich in een aantal gevallen als uiterst melodieus. In
de Verakrant bracht de schijf het al tot de hoogste positie in de hitlijst, nu
de rest van Nederland nog. Iedereen die de lo-fi een warm hart toedraagt moet minstens
één keer naar Hondert Punten luisteren, het is meer dan waarschijnlijk dat het daar niet
bij blijft. Wij geven geen punten, maar zou dat toch zo zijn dan had Meindert Talma heel
dicht bij het aantal van de titel gekomen..." (april 1997, RB)
De
Harpe
"...Begjin
jannewaris is de earste kompaktskiif fan âld-Bernleffer Meindert Talma op e merk
brocht. Meindert Talma draait al in skofke mei yn it kulturele wrâldsje. Sa is hy ien fan
de driuwende krêften efter it blêd De Blauwe Fedde en makke hy al earder de
single Rommy/Rock n roll seksmuziek.
Syn musyk liet har omskriuwe as in krusing tusken Joy Division en geheime-sendermusyk
(De Stille Genieter út e Harkema) mei in tûfke uneasy-listening. De
sobere ynstrumentaasje hat as swiertepunt in oargel dat net misstean soe yn e
wenkeamer fan in trou NCRV-lid en it swoele stimlûd fan Meindert. Dêrneist kin men ek de
hillige trije-ienheid bass, guitar en drums hearre en wurde ferfremdzjende
aksinten oan brocht mei help fan in kreakjende stoel.
De teksten binne foar it grutste part Hollânsktalich mei in pear Frysk- en Ingelsktalige
útsûnderings. Dochs dûke der ek gauris skoandere frisismen op. Temas binne it
deistich libben yn al syn fasetten, dy t skerp observearre, droechkomysk en bytiden
mei in heech lullichheids-gehalte op it sulveren skyfke set binne. Yn 55 minuten en 24
nûmers nimt Meindert dy by de hân en jout dy in rûnlieding yn syn eigen wrâld. Dit
soarget foar hichtepunten lykas: Makkelijk haar ("Toen je gezicht/door de
glitterbol werd verlicht
dan zeg ik je wat me opgevallen is/niet dat je blauwe
schaduwen onder je ogen hebt/maar dat je heel makkelijk haar hebt"), Hondert
punten ("Ik ken een jongen/hij heet Jaap Krol
Jij bent net een
frikandel/heel slank en naturel/het meisje zei:"Ja ik ben een frikandel/Maar veel
liever was ik een kroket/want een kroket is mooi bruin/en ook lekker en een beetje
vet") en Versmobiel ondernemer ("
Een klap op het kontje/een
kus op het mondje
"). Oare toppers binne In de disco (in echte
dancefloor-filler, dêr t sels Scientolooch John Travolta fan út syn glitterbol
gean kin), De Hobbydrinker (klublied foar de Spesjaalbierrûnte?!), De
jonge bosfazant en Ik ben Rommy.
It skyfke is stutsen yn in fraai foarmjûn boekje yn de bekinde VERA-offset. De yn it
skaad meiwurkjende krêften wurde hjir, op Meindertiaanske wize, yn it sintsje setten.
Dizze skiif mei net ûntbrekke yn de kolleksje fan eltse himsels respektearjende
musykleafhawwer, dus minsken: fjouwerend nei Elpee of freegje Meindert sels of skilje him.
Om mei Jaap Krol syn wurden ôf te sluten: "Meindert, ik jou dy hondert
punten...." (febrewaris 1997, Jan, Rigt en Roelof). |
|
Terug naar
pers-overzicht |