Hondert Punten

Recensies
Leeuwarder Courant Vera Krant  |  Alles op tien   |  Oor  |  Freeze  |  Trouw
Simplon Magazine  |  Fret  |   De Harpe

hondert-punten-hoesk.gif (12527 bytes)

Leeuwarder Courant
"… Vaste lezers van de Fryske side, enige pagina’s naar voren in deze Freed, kennen Meindert Talma als redacteur van het snaakse ‘literaire’ tijdschrift De Blauwe Fedde. Maar de man is nog muzikant ook. Vorig jaar maakte hij nog een heuse vinylsingle. ‘Hondert punten’ is een complete cd, met daarop 24 stukken die vastgelegd werden met de hulp van andere Friezen-om-útens (Talma woont in de trieste Groninger nieuwbouwwijk Beijum). Jan Pier Brands en Kees de Vries (ooit samen in de Stalin Orgels, nu in de Krontjong Devils) mede-redacteur van De Blauwe Fedde Nyk de Vries en Henk Veenstra, bassist in De Vries’ band Scheffer: zij allen droegen hun steentje bij aan deze 24 staaltjes huisvlijt. Want dat zijn het: korte anekdotische stukjes, opgenomen in diverse huiskamers en vormgegeven met simpele middelen waarbij Talma’s vroegere orgellessen (zie de foto op de achterkant) goede diensten bewezen. Friesland en Groningen hebben bij dezen hun eigen lo-fi-ster. Dat Talma eigenlijk niet kan zingen, en dat hij dat doet in Nederlands met zwaar Wâldfrysk accent, neemt de luisteraar eigenlijk alleen maar in voor dit uiterst sympathieke product…" (24 januari 1997, Jacob Haagsma).

Vera Krant
"… In de Oetstar Golden Selection Series is onlangs de eerste langspelende cd verschenen van de lokale muziekheld Meindert Talma. De cd heet Hondert Punten en Meindert wordt muzikaal bijgestaan door The Negroes. De liedjes zijn van een behoorlijk wereldvreemd, ‘t is natuurlijk maar hoe je ‘et bekijkt, kaliber maar dat zijn we onderhand natuurlijk wel gewend van Meindert. Alle hits en meer oftewel hand in hand wandelen met Meindert door een wereld vol met Hobby Drinkers, stille genieters, dorpen zonder torens, schoften die tijd heten, stil verdriet, makkelijk haar enz. .. Alleen kan ik nog steeds niet echt wennen aan de engelstalige liedjes…" (1997, nr. 2, Pieter)

Alles op tien
".. Zo heel af en toe stop je een zilveren schijf in de hebberige strot van een CD-speler, ga je zitten met een bak warme koffie, om pas een uur later te merken dat koude koffie het niet echt haalt bij zijn warme tegenhanger. Dit overkwam mij met de CD Hondert Punten. Talma bracht al een single uit bij Oetstar Rekkers, nu dus een hele CD. Waar draait het bij Talma om? Om het liedje om precies te zijn. De 24 (!) liedjes op dit debuut zijn zeer naakt opgenomen, op 4 sporen, maar ze vervelen geen moment. Met name de songs waar het kerkorgel (!) een prominente rol speelt zijn prachtig. Ook tekstueel is het genieten. Titels als ‘De Tijd is een Schoft’ en ‘De Nacht Ruikt Zoet Als Taart’ spreken boekdelen. Hondert Punten is kleinkunst uit de tenen, dreigend, treurig, opgewekt en melancholisch, maar bovenal volstrekt uniek. Hopelijk te zien in de Echo-tent op Lowlands ’97, voor Manuel en na Bloem!…" (1997, E.V.)

Oor
"… Minder hoogdravend opereert Meindert Talma op z’n debuut Hondert Punten. Talma is van Friese komaf, maar inmiddels is hij anti-ster in Groningen. Liefst 24 liedjes biedt deze thuis op vier sporen opgenomen lo fi-plaat met ballades en vlotte pop. Daar zitten mooie bij. Maar ook een paar zwakke. Kneuterigheid is Talma niet vreemd en incidenteel is hij melig op een ongepolijst en informeel album met leuke lo fi-liedjes ..."(22 maart 1997, René Megens)

Freeze
"… Maar liefst 24 sferische liedjes op deze cd van Meindert Talma, een in Groningen wonende ex-Fries. En meer ex-Friezen in The Negroes. Het bonte gezelschap dat de begeleidingsband vormt, wordt door Meindert op uiterst vermakelijke wijze persoonlijk voorgesteld in het bijgeleverde boekje. Zo zijn daar bijvoorbeeld Nyk en Henk - eens van The Amp -, en Jan Pier en Kees - ooit Stalin Orgels, nu Krontjong Devils. De sfeer is vooral die van de wave; die van analoge synthesizers, ritmeboxen en soberheid. Dramatische liedjes, maar dan wel met een flinke dosis humor, ook in de teksten, die voornamelijk Nederlands-, maar ook Fries- en Engelstalig zijn. Daarbij heeft Meindert met zijn Negroes een geweldig lo-fi en knus huiskamer-geluid weten te creëren. Eerst luisteren en dan geloven deze bijzondere cd…." (1997, nr. 1, Wyb de Boer

Trouw
"… In Amerika staat "Lo-fi" voor individuen en bandjes die thuis of in kleine studios zo sober mogelijk hun platen opnemen. Vooral in het Noorden van het land zijn deze nieuwe minimalen actief. Zo maakte Meindert Talma uit Surhuisterveen een opmerkelijk debuut met Hondert Punten (Oetstar Records). Gebed in een gedateerd klankbeeld waarin casio en studiogalm ongeneerd een hoofdrol vervullen, zet hij je 24 liedjes voor in even zoveel stijlen en stemmingen. Sombere songs over alcohol (Hobbydrinkers), tegendraadse punk (Strandheem), scheve blues (Dikke Paulus) en gerafelde pop (Versmobiel Ondernemer) rijgen zich kaleidoscopisch aaneen. Niet altijd even overtuigend, wel telkens getuigend van een eigen warse binnenwereld…." (27 maart 1997, Stan Rijven)

Simplon Magazine
"…Dit schijfje werd me tijdens het popseminar in de Oosterpport door labelbaas JP in de handen gedrukt. Dankjewel, anders had ik hem wel gekocht. Het debuut van troubadour Meindert Talma staat boordevol leuke liedjes (wel 24!) met grappige en soms ook droevige verhaaltjes. Meindert is zelf één van de grootste talenten die er op dit moment in het noorden rondlopen. Zeker als het gaat om echte liedjes. Hoewel ik over het algemeen vrolijke muziek niet echt kan waarderen kon ik een glimlach niet onderdrukken bij het horen van schitterende nummers als "Dikke Paulus", "Ik ben Rommy" en het titelnummer. De muziek zit goed in elkaar, de begeleidingsband the NEGROES haalde het onderste uit de kan om Meindert’s liedjes een waardige omlijsting te geven. Poging geslaagd. Het enige wat er nu nog moet gebeuren is dat jullie lezers massaal naar de winkel rennen om deze plaat van Meindert Talma in het hart te sluiten, zodat we met z’n allen kunnen bouwen aan zijn welverdiende doorbraak…" (1997, Dark O.)

Fret
"...Meindert Talma is een Fries, maar tegenwoordig woonachtig in Groningen. Op zijn debuut Hondert Punten brengt hij 24 (meestal) korte lo-fi liedjes, die afwisselend in het Nederlands, Engels en Fries worden gezongen. Meindert zelf speelt toetsen, we bedoelen dan niet van die nieuwerwetse digitale speeldoosjes, maar bijvoorbeeld een behoorlijk aftands klinkend orgeltje, piano en synthesizers waarvan de klank verrraadt dat ze van ver voor het sample-tijdperk zijn. De prominente plaats van deze toetseninstrumentatie maakt dit Hondert Punten tot een oorspronkelijk product, want dat is toch wel weer even iets anders dan die eeuwig jengelgitaar. Muzikaal strekt de plaat zich uit van Palace Brothers (de monotone wat mompelende zang) tot Ja Zuster Nee Zuster (de accordeon in Frost Flower Face). Onder de Negroes herkennen we diverse Krontjong Devils op o.a. gitaar, bas en drums. De productie is wat aan de vlakke kant, waardoor de zang niet altijd even goed te volgen is, maar met de volumeknop wat verder open kom je een heel eind. Opvallend is dan de hoge mate van meligheid, zonder dat dit op den duur gaat storen. Het bij eerste beluistering wat eenzijdig overkomende materiaal blijkt na het groeiproces veel dieper te zijn, de liedjes gaan na verloop van tijd hun eigen leventje leiden en ontpoppen zich in een aantal gevallen als uiterst melodieus. In de Verakrant bracht de schijf het al tot de hoogste positie in ‘de hitlijst’, nu de rest van Nederland nog. Iedereen die de lo-fi een warm hart toedraagt moet minstens één keer naar Hondert Punten luisteren, het is meer dan waarschijnlijk dat het daar niet bij blijft. Wij geven geen punten, maar zou dat toch zo zijn dan had Meindert Talma heel dicht bij het aantal van de titel gekomen..." (april 1997, RB)

De Harpe
"...Begjin jannewaris is de earste kompaktskiif fan âld-Bernleffer Meindert Talma op ‘e merk brocht. Meindert Talma draait al in skofke mei yn it kulturele wrâldsje. Sa is hy ien fan de driuwende krêften efter it blêd ‘De Blauwe Fedde’ en makke hy al earder de single ‘Rommy/Rock ‘n’ roll seksmuziek’.

Syn musyk liet har omskriuwe as in krusing tusken Joy Division en geheime-sendermusyk (‘De Stille Genieter’ út ‘e Harkema) mei in tûfke uneasy-listening. De sobere ynstrumentaasje hat as swiertepunt in oargel dat net misstean soe yn ‘e wenkeamer fan in trou NCRV-lid en it swoele stimlûd fan Meindert. Dêrneist kin men ek de hillige trije-ienheid ‘bass, guitar en drums’ hearre en wurde ferfremdzjende aksinten oan brocht mei help fan in kreakjende stoel.

De teksten binne foar it grutste part Hollânsktalich mei in pear Frysk- en Ingelsktalige útsûnderings. Dochs dûke der ek gauris skoandere frisismen op. Tema’s binne it deistich libben yn al syn fasetten, dy ‘t skerp observearre, droechkomysk en bytiden mei in heech lullichheids-gehalte op it sulveren skyfke set binne. Yn 55 minuten en 24 nûmers nimt Meindert dy by de hân en jout dy in rûnlieding yn syn eigen wrâld. Dit soarget foar hichtepunten lykas: ‘Makkelijk haar’ ("Toen je gezicht/door de glitterbol werd verlicht… dan zeg ik je wat me opgevallen is/niet dat je blauwe schaduwen onder je ogen hebt/maar dat je heel makkelijk haar hebt"), ‘Hondert punten’ ("Ik ken een jongen/hij heet Jaap Krol…Jij bent net een frikandel/heel slank en naturel/het meisje zei:"Ja ik ben een frikandel/Maar veel liever was ik een kroket/want een kroket is mooi bruin/en ook lekker en een beetje vet") en ‘Versmobiel ondernemer’ ("…Een klap op het kontje/een kus op het mondje…"). Oare toppers binne ‘In de disco’ (in echte dancefloor-filler, dêr ‘t sels Scientolooch John Travolta fan út syn glitterbol gean kin), ‘De Hobbydrinker’ (klublied foar de Spesjaalbierrûnte?!), ‘De jonge bosfazant’ en ‘Ik ben Rommy’.

It skyfke is stutsen yn in fraai foarmjûn boekje yn de bekinde VERA-offset. De yn it skaad meiwurkjende krêften wurde hjir, op Meindertiaanske wize, yn it sintsje setten.

Dizze skiif mei net ûntbrekke yn de kolleksje fan eltse himsels respektearjende musykleafhawwer, dus minsken: fjouwerend nei Elpee of freegje Meindert sels of skilje him.

Om mei Jaap Krol syn wurden ôf te sluten: "Meindert, ik jou dy hondert punten...." (febrewaris 1997, Jan, Rigt en Roelof).

Terug naar
pers-overzicht