Recensie Kriebelvisje 12 maart 2003 Multitalent Meindert Talma heeft deze keer vanwege personele problemen (gitarist/drummer Niek de Vries had de band tijdelijk verlaten, vervanger Ben Ondersteijn had het in de band niet naar zijn zin) een album opgenomen zonder zijn befaamde Negroes. Muzikale ondersteuning kreeg de Fries ditmaal van drummer Jeroen Kleijn en Anne Soldaat (Darryll-Ann) en Cor van Ingen op bas. Kriebelvisje is de opvolger van het eind 2001 verschenen `Leave Stumper', maar inhoudelijk veel meer het vervolg op `Dammen Met Ome Hajo'. Niet alleen omdat het album net als `Dammen...' gepaard gaat met het verschijnen van een gelijknamige roman, maar ook omdat Talma minder zijn persoonlijke zieleroerselen tot onderwerp heeft gekozen, als wel zijn dorpse omgeving observerend te werk gaat. Enkele nummers, zoals `100 Punten', `Ik ben Rommy' en het hardnekkig onder het schedeldak klevende `20 Jaar Muzikale Fruitmand' kennen we al als op andere albums verschenen Talma-klassiekers. Andere toppers zijn het aangenaam vermanende `Dat Is Niet Goed He', `De Wet Van Behoud Van Ellende' en het prachtige `Sibbele Hietkamp', dat in het Fries verhaalt van een eigenzinnig agrariër die het voortdurend aan de stok heeft met de autoriteiten. De thematiek is bekend, wat dit album des te interessanter maakt is de begeleiding. De Negroes excelleerden in een uiterst dwarse vorm van, laten we zeggen, no wave. Kleijn, Soldaat en Van Ingen zorgen voor een meer rock 'n roll-getinte benadering, die er voor zorgt dat `Kriebelvisje' ook voor de iets minder getrainde luisteraar wat toegankelijker is. |
|
