Recensie Kriebelvisje 26 april 2003 Sinds zijn vorige plaat is Meindert Talma hip in Nederland. Deze zanger en schrijver is afkomstig uit Friesland en woont in Groningen. Onder de titel Kriebelvisje levert hij tegelijk een cd en een boek af. Het boek verzamelt columns over voorvallen uit Talma's dagelijkse leven, en volgt de lijn van de dertien liedjes op de plaat. Talma is charmant. Hij zingt in een dialectisch Nederlands, en soms in het Fries, wat warm en kleurrijk overkomt, als is het soms nauwelijks te begrijpen. Zijn onderwerpen zijn uit het leven gegrepen: zijn patriarchale houding tegenover jongens, een naargeestige beschrijving van zijn huis, een boksmatch en een ontmoeting met een aan aids lijdend meisje. Soms schrijft Talma zijn anekdotes concreet en rechttoe-rechtaan uit, dan weer kiest hij voor poëtische kleuren die wat surrealistisch overkomen. Maar altijd komt hij rauw en gewild slordig over. Muzikaal tapt Talma uit allerlei vaatjes. Voor zijn vijfde plaat werkte hij niet samen met zijn vaste band, The Negroes, maar met een trio op gitaar, drums en bas. Zelf speelt hij piano en orgel. De groep houdt van onversneden rock-'n-roll -- ,,Wet van behoud van ellende'' is helemaal geënt op The Velvet Underground. ,,Rudy Koopmans'' is dan weer een heerlijk melige ballad, en in ,,Het is nooit gebeurd zolang het een geheim is'' trekt Talma de atmosferische toer op. Om het grote publiek te bereiken, bedient Meindert Talma zich van te veel stijlen en is zijn werk misschien iets te verwarrend. Is hij ironisch of ouderwets? Wat te denken van iemand die een song begint met ,,Ik bin in âlderwetse boer''? Wat er ook van zij, dit is een van de beste Hollandse platen die ik in jaren gehoord heb. Creatief, persoonlijk, grappig. En wat is een kriebelvisje? Dat zou een mooi meisje zijn dat met haar wimpers over je neus en wangen strijkt. |
|
