Plato Mania

Recensie Leave Stumper

6 december 2001
Albert Jonker

Pappelefoefies, wat een leuke plaat! Om het geheel nog aangenamer te doen ogen is de bonte verzameling striptekenaars De Bedenkelijk Kijkende Grondeekhoorn, waaronder Gummbah, gevraagd de songteksten in het begeleidende (strip)boekje artistiek uit te beelden, een taak waarvan zij zich op de van hen bekende eigenzinnige wijze kwijten. De soms omineuze ambiance die de muziek teweegbrengt, wordt meestal teniet gedaan door de humor in de anekdotische vertellingen, die veelal schaamteloos zijn, soms ontroeren en ook wel ronduit zielig te noemen zijn, maar dan met een knipoog. Schaamteloos zoals in het openingsnummer, waar de zanger onverholen zinspeelt op een moment van zelfbevlekking. Dat soort onderwerpen zijn toch vrij zeldzaam. Zeker hoe hij daarna beschrijft hoe hij koekjes eet zonder honger te hebben en op Duitsland 1 Sportschau gaat kijken. Je moet wat. Dit alles gebeurt trouwens op een heerlijke (Belgische) disco-beat, zoals ook in het titelnummer en De Renner. Ook wordt er gerockt, zoals in Rockenrollsexmuziek, en lieve liedjes als Alicia en Niets In De Wereld worden niet geschuwd. Mijn Fries is aan een opfriscursus toe, maar om de tekst van Waarm Bad lach je ook zonder ('Sy sūget my har lichem yn'). En hoor ik daar een verkapte poging tot kerstsingle in Er Komt Een Dag? Verslavend!

Terug naar
pers-overzicht