Recensie 'Meindert Talma & the Negroes'

juni 2005
Willem Bemboom
vier van de vijf sterren

Bij Meindert Talma val je als luisteraar van de ene verbazing in de andere. Zo is de boomlange Groningse Fries op weg naar zijn vriendin - een suikerspin, een hele grote roze. Dan weer komt hij in de bus iemand tegen die hem aanspreekt over zijn voorkeur voor gezonde warme prakjes in plaats van voedsel uit plastic bakjes. Of ligt hij op zijn tandenpoetsende mokkeltsje te wachten in een negen jaar geleden van Sinterklaas gekregen paarse onderbroek. Talma heeft een willekeur en onderkoelde komedie in zijn songteksten die je vroeger ook wel hoorde bij iemand als Syd Barrett - Engelsen noemen dat met een mooi woord whimsical. Maar aardedonker kan Talma ook zijn. Een Smerig Karwei is een murderballad waarin de slagersdochter het moet ontgelden. Voor je het weet slaat de schrijver/muzikant weer door naar abstracte Friestalige songs, zoals het prijswinnende theaterlied Dûnsje Wyldekat Dûnsje of het elf minuten durende De Blauwe Fedde. Dit alles gevat in melodieuze popsongs, woeste synthesizer-electro, duistere lo-fi en eersteklas Frysedelica, maakt de zesde Talma-plaat de muzikaalste fruitmand die hij ooit opnam. Talma boppe!

Genre: Nederlands- en Friestalige pop

Terug naar
pers-overzicht