|
Recensie 'Meindert Talma & the Negroes' zomereditie 2005 Erg leuk, die couleur locale van Meindert Talma. Op muzikaal gebied is hij het Van Gewest Tot Gewest-gehalte gelukkig allang ontstegen. Buslijn 1, 17.35 Uur zou zo een nummer van The Thrills geweest kunnen zijn en her en der komen flarden Nick Cave voorbij kabbelen, zoals in Een Smerig Karwei. In Dast Du Nich Mear Bestiest waan je je terug in de jaren tachtig. Hoogtepunt is Ik Houd Op Aan Jou, vooral door de zinsnede: “…een beetje groggy loop ik in mijn sloggi-onderbroek en ik heb een brandende kaars op mijn hoofd gezet...” Het goede van Talma is dat de muziek zich aan moet passen aan de tekst. Daardoor hoeft hij zich tekstueel niet in bochten te wringen en heeft hij geen last van misplaatste rijmelarij of woorddiarree. |
