|
Recensie 'Meindert Talma & the Negroes' 13 mei 2005 Die, titel, of liever het gebrek daaraan, is geen loze kreet. Op zijn vorige cd 'Kriebelvisje' moest Meindert Talma immers op last van de platenbaas zijn vaste groep The Negroes langs de zijlijn laten staan, ten gunste van meer geroutineerde muzikanten. Die zet vertaalde zich niet in hogere verkoopcijfers, zodat Talma zich met zijn Negroes herenigde en de nieuwe plaat zelfs thuis opnam bij drummer Jan Pier en bassiste Janke Brands thuis. voor de onbeholpen charme van de oudere platen komt op die manier een zekere muzikale verdieping in de plaats, hetgeen zich ook uit in Talma's liedjes. Het Liet-winnende 'Dûnsje wyldekat dûnsje' is bij nader inzien een knap geconstrueerd werkje, waarin de cello mooi gearrangeerd is. Talma kan heus wel wat, en als hij dus de woorden en zinnen merkwaardig willekeurig over de maatstrepen uitsmeert, zoals in het toch wel ontroerende 'Dû tinkst dat it komt', zal hij daar ook wel een bedoeling mee hebben. |
