|
Recensie 'Meindert Talma & the Negroes' juni 2005 Het is heel goed voor te stellen dat veel mensen in eerste instantie maar weinig kunnen aanvangen met de gortdroge stijl van Meindert Talma. Het is wat men noemt een acquired taste. Desalniettemin behoort hij zeker tot de meest interessante Nederlandstalige acts van de afgelopen jaren. Dit album, zijn beste tot nu toe, bevestigt dat andermaal, met arrangementen die losser en geraffineerder zijn dan voorheen en teksten die wederom bol staan van humor, erotiek, melancholie en al het andere wat deze gentle giant uit Surhuisterveen bezighoudt. Het gaat alle kanten op, electropop (Datst Dû Net Mear Bestiest), een murderballad (Een Smerig Karwei) en uit de klei direct naar de stratosfeer getrokken spacerock (De Blauwe Fedde). Meindert is ontketend. Het is op deze plaat dat zijn genialiteit (want dat is het, echt waar) het beste uit de verf komt. |
