Recensie 'Meindert Talma & the Negroes'

13 mei 2005
Roel

Meindert Talma blijft een bijzonder fenomeen. Het talent van de man om in simpele woorden zinnen te construeren die altijd een dubbele bodem lijken te hebben kan niet genoeg geprezen worden. Zelfs als Meindert helemaal niet de bedoeling heeft om grappig te zijn zit je nog met een enorme grijns op je gezicht te smullen van zijn woordkeuze. Wie schrijft er nu een nummer over een lekker gezond warm prakje, of komt er met zinnen als "Mien mokkeltje is aan het tanden poetsen, ik lig al onder de dekens, met alleen mijn onderbroekje, dat ik gekregen heb van sinterklaas, nu alweer negen jaar geleden, toen was de kleur nog paars"? Ook het zesde album staat dus weer vol met fantastische teksten. Maar er is meer! Want zoals Meindert onlangs al te kennen gaf in een interview op deze site is 'Meindert Talma & The Negroes' een echte groepsplaat en dat heeft gezorgd voor het waarschijnlijk meest evenwichtige album uit tien jaar Meindert Talma geschiedenis.
De langspeler wordt gekenmerkt door een fraai geluid waarin veel ruimte zit. De bijdragen van de Negroes-leden en Meindert's toetsenpartijen zijn hierdoor bijzonder goed te volgen. De keuze om in alle rust in de eigen oefenruimte/studio te werken heeft dus erg goed uitgepakt. Dat hoor je bijvoorbeeld ook terug in de arrangementen. We durven gerust te stellen dat de muzikanten niet begeleiden, maar creatief invullen. Ook lijkt Meindert zelf deze keer wat modernere geluiden uit zijn toetsenborden te halen dan we tot nu toe van hem gewend waren. Tel daarbij op dat de de volgorde van de liedjes voor een uitstekende variatie zorgt en zo blijkt de verhouding tussen tekst en muziek deze keer beter uitgebalanceerd dan oot tevoren.
Het meest opvallende nummer is het elf en een halve minuut durende 'De Blauwe Fedde' dat een bijzonder psychedelische sfeer kent en waarachtig zelfs aan de rustige nummers van The Chemical Brothers doet denken. Het is in dat nummer, maar ook in 'Een Smerig Karwei', dat Meindert speelt met de klankkleur van zijn stem. Het is één van de opvallende kenmerken van een album waarop zowel Meindert als de Negroes met succes hun grenzen verleggen. Al met al is 'Meindert Talma & The Negroes' het album waarvan wij vermoeden dat de houdbaarheid het langst zal blijken te zijn. Het is wat vreemd om hem gezien zijn lengte en postuur te vergelijken met Dik Trom, maar de gevleugelde uitspraak van Trom's vader in elk boek gaat wel degelijk op voor Meindert Talma: "'t is een bijzonder kind, en dat is-ie!"

Terug naar
pers-overzicht