Na het album `Kriebelvisje’ dat werd opgenomen met de Excelsior-huisband bestaande uit Anne Soldaat, Jeroen Kleijn en Cor van Ingen, is Meindert Talma op zijn jongste album gewoon weer terug met zijn vaste begeleidingsband, The Negroes. Het resultaat is verrassend, en ook erg gewoon, als men het zo noemen mag.

Talma uit zich namelijk voor het eerst in tamelijk `normale’ songstructuren in plaats van de immer wat wavy overkomende liedjes op zijn voorgaande albums.

We komen een shuffletje tegen, electropop, een heuse murderballad (`Een Smerig Karwei’), een prachtig gracieus liefdesliedje (Dunsje, Wildekat, Dunsje) en suizende psychedelica in `De Blaue Fedde.

De teksten zijn, zoals we dat van Talma mogen verwachten, prachtig. Het merendeel gaat uiteraard over zijn laten we zeggen moeizame verhouding tot liefde en seks, die op deze plaat tot haast Reviaanse hoogten wordt gestuwd. Maar ook niets onziende moordlust, die op het doorgaans kalme Friese platteland tot plots rumoer kan leiden, krijgt ruim baan.

`Meindert Talma & The Negroes’ is waarschijnlijk de beste, meest coherente en indrukwekkende plaat die de Fries tot nu toe gemaakt heeft. Het wordt tijd dat ook de rest van Nederland en Vlaanderen gaan inzien dat we hier te maken hebben met iemand die net zo veel te zeggen heeft als labelgenoot Spinvis.