Recensie 'Nu geloof ik wat er in de bijbel staat'

'21 december 2006
Harry (Dinosaur Sr)
(drie sterren)

Het is een bijzondere jongen, en dat is hij. Vrij van enige schroom, maar des te meer fantasie en eigenwijsheid, in de goede zin des woords.

Op 26 februari 2005 vond in Paradiso het Harry Smith festival plaats, ter ere van de in 1991 overleden muziekpioneer. In 1952 had Harry Smith de Anthology of American Folk Music samengesteld: zes elpees met daarop 84 songs die zijn opgenomen tussen 1927 en 1932. Liedjes over moord en doodslag, bittere armoede, het leven in de gevangenis, maar ook vreemde fiddletunes en uitzinnige gospels.

Meindert Talma werd door Paradiso-programmeur Jan Hiddink gevraagd om een aantal Nederlandse bewerkingen te maken van deze Anthology. Deze negen Nederlandse bewerkingen, van onder andere nummers van Blind Lemon Jefferson, zijn nu te vinden op Nu geloof ik wat er in de bijbel staat, allen vooraf gegaan door een korte introductie van Meindert Talma.

Talma doet niets half. Uit het album spreekt een bezetenheid. Neem nu 'Apostel Johannes', vol van overstuurde zang en een galm alsof het in de kerk zelf is opgenomen. En dat is ook zo. Of Talma bezeten is laat ik in het midden, maar het album is in ieder geval opgenomen in het kerkje 'Jezus leeft' in het buurtschap Luchtenveld, op de grens van de voormalige heide bij Houtigehage en het afgegraven hoogveen te Drachtstercompagnie. In die zin is het ook meer dan toepasselijk dat juist Talma zingt over de roots van het oude vreemde Amerika.

De vertaling in het Neder-frysk van Talma komt soms wat koddig over (rijmen hoeft niet, kan soms ook niet en het past niet altijd in het ritme). De opvallend directe, bijna letterlijke vertaling van de 'originals', zonder bewerking, draagt daar zeker aan bij. Met hart en ziel vertolken Talma & The Negroes nummers die bijna een eeuw oud zijn. Waarbij ook de ouderdom en de thema's soms lichtelijk vervreemdend zijn. Dat maakt dat dit album moeilijk te plaatsen is. Een individueel nummer slaat namelijk nergens op, maar juist het geheel inclusief uitleg van Talma maakt het aardig. Een mooi en gedurfd experiment, dat zeker.

Het verhaal eromheen geeft dit album iets extra's, maar beperkt tegelijk. Talma's kracht zit toch vaak in het dwalen, maar hier heeft hij te maken met vrij vastomlijnde grenzen. Laten we het houden op een evenwicht tussen goed en slecht. Het instrumentarium is beperkt, waarbij in de tijdgeest gebruik gemaakt wordt van bijvoorbeeld banjo en mond-harmonica. Percussie is beperkt tot galmende dreun, en dat geeft het album veel authenticiteit en sfeer mee.

In goede Youtube traditie is Talma & The Negroes' versie van Blind Lemon Jefferson's 'See that my grave is kept clean' hier te zien, maar ook de website van Meindert Talma biedt heel wat goodies.

Terug naar
pers-overzicht