Recensie 'Nu geloof ik wat er in de bijbel staat'

'Maart 2007
Willem Jongeneelen
FOLK/BLUES

Velen vinden het maar een rare kwibus, de Friese muzikant/schrijver/hobbydrinker Meindert Talma. Een geval apart, dat echter wel keer op keer weet te verbazen. Zijn nieuwe cd staat vol met Nederlandse bewerkingen van songs die op een door Harry Smith samengestelde Anthology Of American Folk staan. Op uitnodiging van Paradiso had Talma een negental liedjes vertaald en ingestudeerd voor het Harry Smith Festival, een eerbetoon aan de in 1991 overleden samensteller van dat muziekdocument, dat door velen gezien wordt als het ultieme overzicht van het begin van de Amerikaanse muziekcultuur. Die negen bijdragen zijn nu allemaal inclusief een psalm van Talma als introductie van ieder nummer op cd gezet. Dat is volkomen terecht, want deze oorspronkelijk tussen 1927 en 1932 geschreven songs (over dood en verderf, moord en doodslag, armoede en het leven in de nor) zijn vol liefde door Talma en zijn Negroes omarmd, vertaald, bewerkt en opgenomen. De rauwe blues, folkballades en gospels over legendes als John Henry, de moordenaar van president Garfield, apostel Johannes en die duivelse Stagger Lee (zo slecht dat de duivel hem in de hel weigerde) klinken hier samen als het eerste Nederlandse product dat waardig op het label Fat Possum zou kunnen worden uitgebracht. Omdat Talma op karakteristieke eigen wijze én als enige Oh, Was Ik Maar Een Mol Onder De Grond kan zingen zonder dat ik in tranen (van het lachen, maar wellicht wel van ontroering) uitbarst. Achter de prachtige songs van onder meer Bascom Lamar Lunsford, Blind Lemon Jefferson, The Carter Family, Mississippi John Hurt en Blind Willie Johnson gaat een prachtige berg leed schuil. Mooiste song is het kaal, maar met krachtige droge klappen begeleide Dorre Beenderen, een letterlijke vertaling van een song van Lunsford. The Negroes stijgen hier net als Talma boven zichzelf uit. Zelden kon je in Nederland misdadigers geloofwaardiger naar het schavot horen geleiden. Het is goed dat zij deze obscure, maar ronduit fantastische songs aan een geheel nieuw publiek voorstellen. Al is het alleen maar omdat ze tevens eindelijk hét alternatief voor Waarheen Waarvoor van Mieke Telkamp hebben opgenomen: Hou Alsjeblieft Mijn Graf Schoon.

Terug naar
pers-overzicht