Recensie 'Tamango'

12 mei 2009
Hester Carvalho

Engelse teksten maken Talma minder excentriek

De in het Fries zingende Groninger Meindert Talma is eindelijk overstag gegaan; na zijn vorige cd, met Nederlandse versies van Amerikaanse spirituals, zingt hij op de nieuwe, achtste cd Tamango zijn eigen nummers niet meer in het Fries, maar in het Engels. Daarmee klinkt Talma meteen iets minder excentriek, en dat doet de nummers goed. In het Engels vloeit de zang mooi samen met de luchtige, vaak tango-achtige instrumentaties waarin piano's glazig tintelen en een accordeonist de toetsen laat stuiteren.
Talma heeft een jongensachtige stem, die soms overslaat en zich in de hogere registers moet forceren om zijn emotie over te brengen. Die inspanning krijgt een tegenwicht door de moeiteloze krullen en buigingen die zangeres Klaske Oenema uit haar stem haalt, zoals in het nummer 'Tourist arriving'. Op Tamango is aandacht voor schoonheid, zo blijkt uit de elegante vioolpartijen, de versierde melodieën, en het bedaarde tempo waardoor die schoonheid tot zijn recht kan komen.

4 (uit 5) sterren

Terug naar
pers-overzicht