Meinderts medische bulletin (2)

Ik krijg de afgelopen maanden bijna elke dag wel een (digitale) vraag hoe het met me gaat, dus het werd de hoogste tijd voor een medische update. Ontzettend bedankt trouwens voor alle kaarten, brieven en digitale steunbetuigingen!
Veel steun kreeg en krijg ik van mijn naasten en Natascha, mijn lief en toeverlaat. Zij heeft mij de afgelopen maanden talloze keren vergezeld naar het UMCG en heeft, net als mijn zus Martha, heel veel research gedaan naar de aard en bestrijding van mijn kanker. Gewend om als muzikant de afgelopen 30 jaar veel op pad te zijn, was de afgelopen tijd een onwerkelijke periode van stilstand. En ook van veel onzekerheid: het heeft lang geduurd voordat we wisten of er zich een goedaardige of kwaadaardige tumor in mijn rug had genesteld. Er waren meerdere scans en twee biopten nodig om op 6 augustus een definitieve diagnose te stellen: “een teleangiëctatisch osteosarcoom ter plaatse van L1 aan de rechterzijde met de bekende extra-ossale uitbreiding, hierbij ingroei in het spinale kanaal met myelumcompressie.”
Uitgelegd in gewone mensentaal: een teleangiëctatisch osteosarcoom is een zeldzame, agressieve vorm van botkanker met bloed- of vochtblaasjes. Dat deze tumor in de wervelkolom (bij de L1-wervel) zit, is extreem uitzonderlijk en beslaat slechts 0,08% van alle gevallen wereldwijd. De tumor groeit aan de rechterkant buiten het bot en drukt in het spinale kanaal op de zenuwen, wat de pijn veroorzaakte die maandenlang ten onrechte voor een hernia werd aangezien.
Ik heb inmiddels drie chemokuren van in totaal 9 nachten achter de rug in het UMCG. Ik ben nu aan het herstellen van de laatste chemo van een week geleden en dat gaat goed. Wel heb ik alleen nog wat zware benen. Op de CT-scan van afgelopen maandag waren gelukkig geen uitzaaiingen te zien.
Hoewel ik sinds juni geen optredens meer heb kunnen doen — en daardoor ook financieel achteruitkachel (zie bericht BondvMT) — kan ik thuis nog wel muziek maken. Vlak voor de tweede chemokuur heb ik mijn bandleden 11 demo’s voor een nieuwe bandplaat gestuurd: de songs voor deel 4 van mijn roman-albumcyclus ‘Nederlands Onbekendste Popster’.
In de derde week van oktober vindt, zo begrepen we uit de gesprekken met de neurochirurg en plastische chirurg, een lange en zware operatie plaats. Hoe ik daarna uit de strijd kom, laat ik ergens in november weten. Er zal in ieder geval sprake zijn van een maandenlange revalidatie en nabehandeling.
De foto werd gisteren gemaakt door mijn jongste dochter Laurie. Zij bezorgde mij ook de pet die ik al enkele weken op mijn kale knar draag.












(Fixkes en Meindert Talma © Foto: Excelsior Recordings)

(© Foto: Anton Scheepstra)











